متن کتاب

روى بعض ذوي الفضل: إنّ الحسين لمّا نزل كربلاء، ركز راية، و لم يسلِّمها لأحد من أصحابه، فسُئل عليه السلام، فقال: «سيأتي صاحبها». فبينما هم ينتظرون، وإذا هم بغبرة ثائرة، فقال الإمام لأصحابه: «هذا صاحب الرّاية قد أقبل». و إذا هم بحبيب بن مظاهر، فقاموا و تنادوا: «جاء حبيب»!

فسمعت زينب بنت أمير المؤمنين عليه السلام، فقالت: «من هذا الرّجل الّذي قد أقبل»‌؟ فقيل لها: «حبيب بن مظاهر». فقالت: «إقرأوه عنِّي السّلام»، فبلّغوه سلامها. …

ترجمه

برخی اهل فضل روایت کردند: هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در کربلا فرود آمد، پرچمی برافراشت و آن را به هیچ‌یک از یارانش نسپرد. از آن حضرت پرسیدند، فرمود: «صاحب آن خواهد آمد». درحالی‌که آنان منتظر بودند، ناگاه گردوغباری برخاست. امام علیه‌السلام به یارانش فرمود: «این صاحب پرچم است که از راه رسیده است». ناگاه دیدند که حبیب بن مظاهر است. پس آنان برخاستند و با یکدیگر ندا دادند: «حبیب آمد»!

این سخن به گوش زینب دختر امیرالمؤمنین علیهماالسلام رسید. پرسید: «این مردی که آمده است کیست»؟ گفته شد: «حبیب بن مظاهر است». فرمود: «سلام مرا به او برسانید». پس سلام آن حضرت را به حبیب رساندند. …

منبع

زینب الکبری علیهاالسلام نقدی (چاپ اعلمی)، ص۱۱۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.