از فاطمه دختر جناب ابی‌عبدالله، صاحب بیت‌الاحزان روایت نموده که: «چون لشگر در خیمۀ ما ریختند، من کوچک بودم و در پای من خلخالی بود از طلا، ملعونی آمد و آن خلخال‌ها را از پای من بیرون می‌کرد و می‌گریست، گفتم: «از برای چه گریه می‌کنی ای دشمن خدا»؟

ادامه مطلب

در بعضی از کتب مصیبت مذکور است که: دختری آتش به جامه‌اش گرفته بود و می‌دوید به سمت قتلگاه، ملعونی از او سؤال نمود: «به کجا می‌روی»؟ گفت: «می‌خواهم بروم به نزد عمویم عباس و شکایت کنم از این قوم بی‌مروت»!

ادامه مطلب

زینب خاتون در قتلگاه بالای سر کشتۀ برادر نوحه می‌کرد که: «ای برادر جان، اگر فراموش کنم همۀ غم‌ها را، ولی این غم از دل من بیرون نمی‌رود که تو را در میان دو نهر با لب تشنه شهید کردند»!

ادامه مطلب

وقت ارتحال گلگون‌کفن صحرای کربلا، با لب تشنه و شکم گرسنه و جگر مجروح از داغ برادران و جوانان و پسری مانند علی‌اکبر، بر روی خاک افتاده، هر زمان صدای العطش اطفال از خیمه‌گاه به گوش آن امام مظلوم می‌رسید.

ادامه مطلب

حضرت فاطمه علیهاالسلام در وقت موت دعا در حق عاصیان امت پدر فرمود، و حال اینکه در آن حال دلتنگ بود از ظلم جفاکاران امت که هنوز اثر شکستگی بازو و پهلو باقی بود، و هنوز چشم آن مظلومه از اثر سیلی قرمز بود.

ادامه مطلب

در حدیث وارد است که هنگام ارتحال سید انبیاء صلی الله علیه و آله جبرئیل خدمت آن جناب نازل شده بود، آن رحمة للعالمین فرمود: «ای جبرئیل، خبر بده که چشمم روشن و قلبم قوی شود». عرض کرد: «بهشت را زینت داده، حورالعین خود را آراسته منتظر روحِ مطهر تواند».

ادامه مطلب

بنا بر بعضی اخبار تیری بر چشم مبارکش [حضرت عباس علیه‌السلام] زدند، آن مظلوم چون دستی نداشت تیر را از چشم مبارک بیرون کشد، سر را حرکت می‌داد که شاید آن تیر بیفتد؛ چنانچه مضمون حدیث است: «وَ جَعَلَ یُحَرِّکُ وَجْهَهُ یمیناً و شِمالاً؛ [شروع کرد سرش را به سمت راست و چپ حرکت‌دادن]».

ادامه مطلب

تا [امام حسین علیه‌السلام] رسید بر سر بالین آن جوان [علی‌اکبر علیه‌السلام] دید با فرق شکافته و بدن پاره‌پاره از شدت درد پاشنۀ پا به زمین می‌سایید! در بعض روایات هفت مرتبه آن امام غریب از پردۀ جگر نعره کشید: «یا ولدی و قرّة عینی، یا بُنَىَّ، عَلَی الدنیا بعدکَ العفا؛ نور دیده، بعد از…

ادامه مطلب

وصیت فرموده سیدۀ نساء فاطمۀ زهرا علیهاالسلام به سید اولیاء که: «دفن کن با من در قبر من این شیشه و حُقّه را [حُقّه: نوعی ظرف کوچک]». پرسیدند: «چه چیز است آن‌ها»؟ فرمودند که: «اما شیشه، پس در آن جمع کردم اشک‌های چشم خود را که شب‌ها از خوف خدا گریسته‌ام، برای‌آنکه چون آتش جهنم…

ادامه مطلب

در آن شبی که جناب امیر، فاطمه را غسل می‌داد، در آن شب چراغ نداشتند، چوب نی آتش زدند و از روشنایی آن فاطمه را غسل دادند.

ادامه مطلب