گریه پیامبر صلی الله علیه و آله برای حضرت جعفر علیه السلام
متن کتاب
عَنْ أُمِّ جَعْفَرِ بِنْتِ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ، عَنْ جَدَّتِهَا أَسْمَاءَ بِنْتِ عُمَيْسٍ قَالَتْ: أَصْبَحْتُ فِي الْيَوْمِ الَّذِي أُصِيبَ فِيهِ جَعْفَرٌ و أَصْحَابُهُ فَأَتَانِي رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ [آله و] سلَّمَ و لَقَدْ هَنَّأْتُ – يَعْنِي دَبَغْتُ – أَرْبَعِينَ إِهَابًا مِنْ أُدْمٍ وَ عَجَنْتُ عَجِينِي وَ أَخَذْتُ بَنِيَّ فَغَسَلْتُ وجُوهَهُمْ وَ دَهَنْتُهُمْ. فَدَخَلَ عَلَيَّ رسولُ اللّٰه فَقَالَ: «يَا أَسْمَاءُ، أَيْنَ بَنُو جَعْفَرٍ»؟
فَجِئْتُ بِهِمْ إِلَيْهِ فَضَمَّهُمْ و شَمَّهُمْ ثُمَّ ذَرِفَتْ عَيْنَاهُ فَبَكَى فَقُلْتُ: «أَيْ رَسُولَ اللّٰهِ، لَعَلَّهُ بَلَغَكَ عَنْ جَعْفَرٍ شَيْءٌ»؟ قَالَ: «نَعَمْ، قُتِلَ الْيَوْمَ»! قَالَتْ: فَقُمْتُ أَصِيحُ فَاجْتَمَعَ إِلَيَّ النِّسَاءُ، قَالَتْ: فَجَعَلَ رَسُولُ اللّٰهِ يَقُولُ: «يَا أَسْمَاءُ، لَا تَقُولِي هَجْرًا و لَا تَضْرِبِي صَدْرًا».
قَالَتْ: فَخَرَجَ رَسُولُ اللّٰهِ حَتَّى دَخَلَ عَلَى ابْنَتِهِ فَاطِمَةَ و هِيَ تقول: «وا عَمَّاهُ»! فَقَالَ رَسُولُ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَ[آله و] سلَّمَ: «عَلَى مِثْلِ جَعْفَرٍ فَلْتَبْكِ الْبَاكِيَةُ».
ترجمه
منقول است که حضرت رسول صلی الله علیه [و آله] و سلّم بعد از مشاهدۀ حال جعفر به خانۀ وی آمد و اسماء بت [کذا] عمیس را که زن جعفر بود طلبید و پرسید که: «کودکان جعفر کجااند، ایشان را به نزد من آر».
[اسماء میگوید:] ایشان را به نزد وی بردم، ببوسید و ببویید و در برشان گرفت و بر کنار خود نشاند و آب از دیدۀ آن حضرت میچکید. اسماء گفت: «یا رسولالله، فرزندان جعفر را چنان مینوازی که یتیمان را نوازند و با ایشان آن معامله میکنی که با بیپدران کنند، مگر از جعفر خبری آمده است و او را حالی افتاده»؟ حضرت فرمود که: «آری، او را شهید ساختهاند»!
اسماء از غایت بیخودی فریاد کرد و زنان بر وی جمع شدند، آغاز گریه و زاری کردند. رسول صلی الله علیه [و آله] و سلّم ایشان را تسلّی داد و به صبر فرمود.
آوردهاند که حضرت از آنجا برخاست و با چشم پرآب به منزل فاطمه تشریف فرمود، دید که فاطمه میگرید و میگوید: «وا عمّاه»! پیغمبر صلوات الله و سلامه علیه فرموده که: «اگر گریندهای بگرید، باری بر مثل جعفر بگرید».
منبع
الطبقات الکبری (دار الکتب العلمیة بیروت)، ج۸، ص۲۲۰؛ المغازی واقدی (اعلمی بیروت)، ج۲، ص۷۶۶. ترجمه از روضة الشهدا، ص۲۲۱.
برای دیدن توضیحات کتاب روضة الشهدا اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.
نظرات