متن کتاب

وارد است که جناب اشرف مخلوقات پیغمبر صلی الله علیه و آله روزی از جایی عبور می‌کردند تا اینکه دیدند صیّادی آهویی را صید نموده و دست‌وپای او را محکم بسته می‌برد. چون نظر آهو بر آن رحمة للعالمین افتاد، بر آن جناب سلام کرد و بعد از سلام به زبان بی‌زبانی عرض کرد: «یا رسول‌الله صلی الله علیه و آله، این صیّاد مرا دستگیر کرده می‌برد، می‌خواهم که به این صیّاد ضامن شوی، در این صحرا بچه‌ها دارم، بروم و آن‌ها را شیر بدهم و ایشان را وداع بازپسین نمایم و برگردم». پس آن جناب فرمودند: «ای صیّاد، این آهو را رها کن تا برود و بچه‌هایش را شیر بدهد و به‌زودی برگردد».

چون آهو این سخن را از آن حضرت شنید، عرض کرد: «یا رسول‌الله صلی الله علیه و آله، تا آفتاب غروب نکند نمی‌توانم بیایم». آن حضرت سبب او را پرسیدند، عرض کرد: «یا رسول‌الله صلی الله علیه و آله، امروز روز عاشورا است و ما طایفۀ آهو در روز عاشورا بچه‌های خود را شیر نمی‌دهیم تا آفتاب غروب نکند».

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، ص۲۶.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.