متن کتاب

در کتاب عین البکاء مسطور است: چون روز قیامت شود، جهنم را برای عذاب عاصیان به‌نوعی داخل محشر کنند که از ملاحظۀ آن آتش، رعشه در اهل محشر افتد و تمام مردم مضطرب و سراسیمه می‌شوند. در آن وقت شافع روز جزا جناب محمد مصطفی صلی الله علیه و آله از برای امت خود مضطرب و سراسیمه به کنار جهنم درآید و می‌فرماید: «ای جهنم، قسم می‌دهم تو را به حق آن‌کسانی‌که در دنیا خُمس به آل و اولاد من داده‌اند و محبت به ذرّیه من کرده‌اند، دور شو؛ امت من تاب دیدن تو را ندارند». جهنم دور نشود و پیش آید.

باز آن حضرت می‌فرماید: «ای جهنم، تو را قسم می‌دهم به حق آن‌کسانی‌که زکات داده‌اند و جهاد کرده‌اند، دور شو». جهنم دور نشود و خروشان باشد.

باز آن جناب می‌فرماید: «ای جهنم، تو را قسم می‌دهم به حق آن‌کسانی‌که حج کرده‌اند و شب‌ها به نافله رخت بسته‌اند، دور شو». باز جهنم دور نشود و زبانه کشد و نعره می‌زند.

آنگاه حضرت مضطرب می‌شود و در آن وقت آن حضرت به الهام ربّانی می‌فرماید: «ای جهنم، قسم می‌دهم تو را به آن اشک‌هایی که در تعزیۀ فرزندم حسین جاری شده است، هول خود را از امت من دور کن». پس آنگاه جهنم ساکت شود و هفتاد سال راه دور شود.

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، ص۴۷.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.