ثواب زیارت امام حسین علیه السلام به نقل از اصل البکاء

2 دقیقه
,
متن کتاب

در آن کتاب [اصل البکاء] در فضیلت زیارت [امام حسین علیه‌السلام] مسطور است که: شخصی را دیده بودند که در کربلا مکرّر به زیارت حضرت امام حسین می‌رفت. یکی از خدّام سبب آن را پرسیده بود و آن زوار گفته بود که: من در اول حال با شش نفر از مردم اصفهان رفیق شده، آمدیم به زیارت سیدالشهدا. چون مراجعت کردیم، با هم بنا گذاشتیم که در خانه‌های خود نرفته، برویم به خراسان و جناب امام رضا علیه‌السلام را هم زیارت کنیم و به خانه‌ها برگردیم. القصه چون به نصفِ راه کربلا و مشهد مقدس رسیدیم، یکی از رفیقان ما بیمار شد، دو روز به او مداوا کردیم. اتفاقاً روز سیّم در میان بیابان فوت شده و به آبادی نرسیدیم.

آنگاه شب به سر آمد، با هم بنا گذاشتیم که نوبه‌نوبه پاسبانی کنیم آن جنازه را، تا روز او را به آبادی برسانیم. اما چون نصف شب شد، من پاسبانی می‌کردم که ناگاه دیدم که از یک طرف بیابان شمع‌ها و مشعل‌هایی برافروخته ظاهر شد و روی به ما می‌آمدند با جماعت نیکوصورت، پس من برخواستم و مضطرب شدم و دیدم که به همان طریق جماعت دیگر پیدا شدند که نور روی ایشان جمیع صحرا و دشت را روشن کرده بود و چند نفر پیشتر آمدند. من از یکی پرسیدم که: «ای برادر، بگو که این‌ها چه کاره‌اند که رو به ما می‌آیند»؟ گفت: «آن علامتی اول که دیدی، جناب امام حسین است که با لشکر شهدا می‌آیند و آن علامت دیگر جناب امام رضا است که می‌آیند». گفتم که: «به کجا می‌روند»؟ گفت: «می‌آیند که زوار خود را دفن نمایند».

پس آن بزرگواران با رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدند به سر بالین رفیق من که فوت شده بود. حضرت امام رضا علیه‌السلام فرمود که: «من این را دفن می‌کنم که رو به خانۀ من می‌آمد». و جناب امام حسین می‌فرمود که: «دفن این تعلّق به من دارد». القصه مقدمه را به عرض پیغمبر صلی الله علیه و اله رسانیدند، حضرت فرمودند که: «بپیمایید به روضۀ هرکدام که نزدیک‌تر است، او دفن نماید او را».

بعد از آنکه پیمودند، برابر مژۀ چشمی به کربلای حسین نزدیک‌تر بود، پس جناب امام حسین دامن به کمر زد و نیزه‌اش را بر زمین زد، چشمۀ آبی پیدا شد و به دست مبارک خود رفیق مرا شست و کفن کرد و بعد از آن پای مبارک را بر زمین زد، قبر کنده شده، ظاهر شد، پس به دست خود رفیق مرا برداشته در قبر گذاشت و آنگاه از نظر من غایب شدند. من از آن روز عهد کرده‌ام که عمر خود را صرف زیارت امام حسین نمایم.

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، ص۱۰۲.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *