متن کتاب

رُوِیَ فی بعض کتب الأصحاب: أنّ بعد اجتماع النِسْوة و الأولاد حَوْلَ الحسن جَعَلَ یَشُمُّ القاسمَ و یُقَبِّلُه؛ یعنی روایت شده است بعضی از کتاب‌های اصحاب: به‌درستی‌که در وقت جمع‌شدن زنان و اولاد امام حسن در حالت رحلتش، جناب قاسم را می‌بویید و می‌بوسید. فَسَئَلَ واحدٌ من الحاضرین عنه: «مَنْ أحبُّ أولادک»؟ پس سؤال کرد یکی از حاضرین از آن جناب: «کیست محبوب‌ترین اولاد تو»؟ فأجابَ بالقاسم، فقال: «لأنّه یُفْدِی نفسَه للحسین فی یوم عاشوراء»؛ یعنی آن جناب جواب دادند قاسم را، پس فرمود: «از برای آنکه جان خود را از برای حسین فدا می‌کند در روز عاشوراء».

فبعدَ ذلک أومَی الحسینَ و أعطاه أمانات الإمامة؛ پس بعد از آن امام حسین را به نزد خود خواند و سپرد به آن جناب امانت‌های امامت را. و أخَذَ بید القاسم و وضع فی ید أخیه الحسین، فقال: «هذا أمانتی عندک»؛ بعد آن جناب دست قاسم را گرفت به دست برادرش امام حسین علیه‌السلام گذاشت، پس فرمود: «این امانت من است در نزد تو».

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، ص۲۶۱.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.