متن کتاب

رُوِیَ فی بعض کتب المقتل … [در بعضی از کتاب‌های مقتل روایت شده، خدای متعال بعد از شهادت امام حسین علیه‌السلام به حضرت زهرا علیهاالسلام فرمودند]: «اعلمی یا حبیبتی، یا زهراء، إنّی قد تکرَّمتُ علی ولدِکِ الحسین علیه‌السلام بکرامةٍ لَمْ أتکرَّمْ بها علی أحدٍ مِن قبله و لا لأحدٍ مِن بعده؛ بدان‌که ای حبیبۀ من، یا زهراء، من به‌درستی که گرامی و تکرّم و با کرامت داشتم به فرزند تو حسین به کرامتی که کرامت نکرده‌ام و نخواهم کرد به کسی پیش از آن و نه به احدی بعد از آن.

یا فاطمة الزهراء، إنّی آلَیتُ بعزّتی و جلالی ما جَرَتْ دَمْعَةٌ من أحدٍ علی مُصاب ولدک الحسین إلّا حَرَّمْتُ النارَ علی جسد صاحب تلک الدمعة و لا اقشعَرَّ بدنٌ عند ذکر مصابه إلّا جعلتُه فی أمانی؛ یعنی یا فاطمۀ من، قسم یاد کرده‌ام به عزّت و جلال خودم، آنچه جاری شود اشکی و سرشکی از احدی در مصیبت فرزند تو حسین، مگر اینکه حرام می‌نمایم من آتش را بر بدن صاحب این اشک. هرگاه بدنی به لرزه درآید در وقت ذکر مصیبتش مگر اینکه او را در امان خود نگه دارم.

… فإنّی أعْدَدْتُ للمقیمین عزاه من الثواب ما لا عینٌ رأَتْ و لا أُذُنٌ سمعتْ و لا خطرَ علی قلبِ بشرٍ؛ پس من معدّد [= آماده] نموده‌ام از برای برپاکنندۀ عزای او از ثواب که نه چشمی دیده و نه گوشی شنیده و نه به قلب بشری خطور نموده». …

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، برگ ۲۷۸ سمت چپ.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.