واقعه عاشورا در کتب ادیان گذشته به نقل از انباء الانبیاء

توضیح

برای فهم متن زیر به چند نکته دقت شود:

  • همان‌طور که در توضیحات کتاب اشاره شده، مصنف در ابتدا یهودی بوده و بعد مسلمان شده و ان‌شاءالله آنچه در زیر نقل می‌شود، در واقع ترجمه‌ای است که مصنف از کتب یهودی‌ها آورده است.
  • مصنّف متن اصلی کتاب یهودی‌ها را به زبان عبری آورده و در زیر آن ترجمۀ فارسی را نوشته، اما ما اینجا ان‌شاءالله فقط متن فارسی را می‌آوریم.
  • مصنّف در پایین فرزندی به اسم «عمر» برای امام حسین علیه‌السلام ذکر می‌کند، هرچند چنین فرزندی برای امام حسین علیه‌السلام مشهور نیست، اما در بعضی کتب به آن اشاره شده: الاخبار الطوال دینوری (نشر الشریف الرضی)، ص۲۶۱؛ البدایة و النهایة ابن اثیر (دارالفکر)، ج۸، ص۱۹۵.
متن کتاب

«شش آرزومندان [یعنی شش شخص دارای آرزو هستند] … چسبیدگان بزحمت بیفتند، بسختی بیفتند و به تنگی بیفتد… از قفا بریده شود بر جایگاه آب … گرفته می‌شود در زفاف [یعنی در ایام زفافش شهید می‌شود]».

بعد مصنف در معنای این جملات می‌گوید: «مراد از شش نفر شوقْمَنْدان، حضرت امام حسین علیه‌السلام و سه پسر او که یکی امام زین‌العابدین علیه‌السلام، و یکی علی‌اصغر بود که مشهور است بعلی‌اکبر، و یکی عمر نام داشت، و دو پسر امام حسن علیه‌السلام که یکی قاسم نام داشت و دیگری عبدالله.

و مراد از چسبندگان، اصحاب حضرت امام حسین علیه‌السلام است که در صحرای کربلا کشته شدند.

و مراد از آن کسی که کارد بزرگ میان برجسته از قفا سر او بریده شود، حضرت امام حسین علیه‌السلام است و مراد از کنار رود، شط فرات است.

و مراد از آنکه در زفاف گرفته شود، قاسم بن حسن علیه‌السلام…».

منبع

انباء الانبیاء، نسخۀ آستان به شمارۀ ۲۳۰۵۲، برگ ۲۳.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *