بعد از واقعۀ بریر، مبارزت وهب بن عبدالله الکلبی است. او جوانی بود زیباروی… نوداماد بود و هفده روز از دامادی او گذشته و هنوز بساط عشرت و کامرانی در نپیوسته.

ادامه مطلب

«شش آرزومندان [یعنی شش شخص دارای آرزو هستند] … چسبیدگان بزحمت بیفتند، بسختی بیفتند و به تنگی بیفتد… از قفا بریده شود بر جایگاه آب … گرفته می‌شود در زفاف [یعنی در ایام زفافش شهید می‌شود]».

ادامه مطلب

در برخی کتاب‌ها از حضرت زینب علیهاالسلام نقل شده: چون شب عاشورا (یا به روایتی دیگر: شب دهم محرم) فرا رسید، من از خیمه‌ام بیرون آمدم تا برادرم حسین علیه‌السلام و یارانش را جویا شوم. برای امام خیمه‌ای جداگانه برپا شده بود، او را تنها یافتم که در حال مناجات با پروردگارش و تلاوت قرآن…

ادامه مطلب

فی روایة مجالس الشهادة: و سَقَطَ علیه الصکُّ الذی کتَبه علی نفسه بالرضا بالشهادة؛ در آن وقت [هنگام مبارزۀ نهایی امام حسین علیه‌السلام] از آسمان عهدنامۀ ممهور روز الست به قرپوس [=قربوس] زین مرکب آن سید حق‌پرست افتاد که در عالم ذرّ آن کتاب را نوشته بود و به شهادت خود راضی شده بود و…

ادامه مطلب

روایت شده: امام حسین علیه‌السلام در پایان خطبه‌اش فرمود: «ای یارانم، ای پسرعموهایم، ای اهل‌بیت من، آگاه باشید! هرکس با خود زنی همراه دارد، او را به‌سوی خانواده‌اش بفرستد؛ زیرا زنان من به اسارت می‌روند و من بر زنان شما از اسارت می‌ترسم».

ادامه مطلب

راوی گفت: علی‌اکبر بر سر راه حبیب قرار گرفت و گفت: «ای عمو، ای حبیب، اهل کوفه برای جنگ با پدرم حسین گرد آمده‌اند و شمشیرهایشان را علیه او کشیده‌اند و ما خانواده‌ای اندک هستیم که نه توان دفاع از او داریم و نه توان حفظ سلامتش. پس اگر پدرم سالم بماند و ما کشته…

ادامه مطلب

راوی گفت: امام حسین علیه‌السلام دوات و کاغذی خواست و به حبیب نامه‌ای نوشت: «به نام خداوند بخشندۀ مهربان. از حسین بن علی بن ابی‌طالب به برادر نجیبش حبیب. اما بعد (از حمد خدای متعال) ای حبیب، ما در کربلا فرود آمدیم و خیانت اهل کوفه همان‌گونه که پیش از این با پدرم کردند و…

ادامه مطلب

آورده‌اند که حرّ پسری داشت در میان لشکر کوفه که نامش علی بود، چون پدر و عمّ خود را کشته دید، بی‌طاقت شده غلام خود را گفت: «بیا تا اسبان را آب دهیم و به‌جانب امام حسین رویم» و هر دو سوار از میان لشکر عمر سعد بیرون تاخته، روی به صف لشکر امام حسین…

ادامه مطلب

آورده‌اند که حرّ پسری داشت در میان لشکر کوفه که نامش علی بود، چون پدر و عمّ خود را کشته دید، بی‌طاقت شده غلام خود را گفت: «بیا تا اسبان را آب دهیم و به‌جانب امام حسین رویم» و هر دو سوار از میان لشکر عمر سعد بیرون تاخته، روی به صف لشکر امام حسین…

ادامه مطلب

راوی گوید که [در روز عاشورا] چون صفوف قتال راست شد، از هر دو جانب چشم در میان میدان داشتند تا سبقت حرب که کند و حسین می‌فرمود که: «من از پدر خود یاد دارم که تا مخالف ابتدا به حرب نکند، متعرّض حرب او نباید شد».

ادامه مطلب