متن کتاب

به روایت همان کتاب [بیت الاحزان] که فاطمۀ صغری می‌فرماید که: عمه‌ام ام‌کلثوم [هنگام حرکت اسرا از کربلا به سمت کوفه] با قلبی مغموم روانۀ جانب فرات گردید از برای وداع عمّم حضرت عباس علیه‌السلام.

فرأتْه ملقی في البيداءِ مرمّلاً بالدماء، فرأتْه مقطوعَ اليدَين، دامي الوريدَين، فبكتْ عليه بكاءً شديداً، فودّعتْه و ألحقتْ بباقي النساء؛ یعنی آن خواهر مهربان برادر عریان خود حضرت عباس را دید که در میان بیابان در کنار نهر فرات در خاک‌وخون افتاده است. وامصیبتاه! دید که دست‌های او که از بدن جدا کرده‌اند و رگ‌های گردن او که پاره‌پاره و سرش را از بدن جدا کرده‌اند. پس بر شهادت و غربت و بی‌کسی او گریست گریستن شدیدی. بعد از گریه و ناله و نوحه از پهلوی آن نعش پاره‌پارهِ بی‌دست برخواسته، او را وداع کرد، به باقی اسیران ملحق گردید.

و بعضی نوشته‌اند: چون نعش بی سر و دست حضرت عباس در کنار فرات افتاده و در میانۀ اجساد شهیدان نبود، لهذا از اسیران کسی به وداع او نرفت؛ آه واحزناه!

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، برگ ۳۱۲ سمت چپ.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.