مناجات خدای متعال با حضرت موسی علیه السلام در مورد عاشورا

متن کتاب

فِي حَدِيثِ مُنَاجَاةِ مُوسَى عَلَيْهِ السَّلاَمُ وَ قَدْ قَالَ: «يَا رَبِّ، لِمَ فَضَّلْتَ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَلَى سَائِرِ اَلْأُمَمِ»؟ فَقَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: «فَضَّلْتُهُمْ لِعَشْرِ خِصَالٍ‌».

قَالَ مُوسَى: «وَ مَا تِلْكَ اَلْخِصَالُ اَلَّتِي يَعْمَلُونَهَا حَتَّى آمُرَ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَعْمَلُونَهَا»؟ قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى: «اَلصَّلاَةُ وَ اَلزَّكَاةُ وَ اَلصَّوْمُ وَ اَلْحَجُّ وَ اَلْجِهَادُ وَ اَلْجُمُعَةُ وَ اَلْجَمَاعَةُ وَ اَلْقُرْآنُ وَ اَلْعِلْمُ وَ اَلْعَاشُورَاءُ».

قَالَ مُوسَى: «يَا رَبِّ وَ مَا اَلْعَاشُورَاءُ‌»؟ قَالَ‌: «اَلْبُكَاءُ وَ اَلتَّبَاكِي عَلَى سِبْطِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ، وَ اَلْمَرْثِيَةُ وَ اَلْعَزَاءُ عَلَى مُصِيبَةِ وُلْدِ اَلْمُصْطَفَى.

يَا مُوسَى، مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ عَبِيدِي فِي ذَلِكَ اَلزَّمَانِ بَكَى أَوْ تَبَاكَى وَ تَعَزَّى عَلَى وُلْدِ اَلْمُصْطَفَى إِلاَّ وَ كَانَتْ لَهُ اَلْجَنَّةُ ثَابِتاً فِيهَا، وَ مَا مِنْ عَبْدٍ أَنْفَقَ مِنْ مَالِهِ فِي مَحَبَّةِ اِبْنِ بِنْتِ نَبِيِّهِ طَعَاماً وَ غَيْرِ ذَلِكَ دِرْهَماً أَوْ دِينَاراً إِلاَّ وَ بَارَكْتُ لَهُ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا اَلدِّرْهَمَ بِسَبْعِينَ وَ كَانَ مُعَافاً فِي اَلْجَنَّةِ وَ غَفَرْتُ لَهُ ذُنُوبَهُ‌.

وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي مَا مِنْ رَجُلٍ أَوِ اِمْرَأَةٍ سَالَ دَمْعُ عَيْنَيْهِ فِي يَوْمِ عَاشُورَاءَ وَ غَيْرِهِ قَطْرَةً وَاحِدَةً إِلاَّ وَ كَتَبْتُ لَهُ أَجْرَ مِائَةِ شَهِيدٍ».

ترجمه

در حدیث مناجات حضرت موسی علیه‌السلام آمده که ایشان عرض کردند: «پروردگارا، به چه سبب امت حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله را بر سایر امت‌ها برتری دادی»؟ خداوند متعال فرمودند: «آنان را به‌خاطر ده ویژگی برتری دادم».

حضرت موسی علیه‌السلام عرض کردند: «آن ویژگی‌هایی که آنان به آن‌ها عمل می‌کنند چیست تا من نیز بنی‌اسرائیل را فرمان دهم که به آن‌ها عمل کنند»؟ خداوند متعال فرمودند: «نماز، زکات، روزه، حج، جهاد، نمازجمعه، نماز جماعت (یا اجتماع مؤمنان)، قرآن، علم و عاشورا».

حضرت موسی علیه‌السلام عرض کردند: «پروردگارا، عاشورا چیست»؟ خداوند متعال فرمودند: «گریه‌کردن و خود را به گریه زدن (تباکی) بر نوۀ حضرت محمد صلی‌الله‌علیه‌وآله، و مرثیه‌سرایی و عزاداری بر مصیبت فرزند حضرت مصطفی صلی‌الله‌علیه‌وآله است.

ای موسی، هیچ بنده‌ای از بندگان من در آن روزگار نیست که بر فرزند حضرت مصطفی صلی‌الله‌علیه‌وآله گریه کند یا خود را به گریه بزند و عزاداری کند، مگر اینکه بهشت برای او پایدار و جاودان خواهد بود؛ و هیچ بنده‌ای نیست که از مال خود در راه محبت فرزندِ دخترِ پیامبرش، درهم یا دیناری را صرف طعام و غیر آن کند، مگر اینکه در این دنیا به هر درهم او هفتاد برابر برکت دهم، و او در بهشت در عافیت و سلامت خواهد بود و گناهانش را می‌آمرزم.

به عزت و جلالم سوگند، هیچ مرد یا زنی نیست که در روز عاشورا و غیر آن، اشک چشمانش – حتی به اندازۀ یک قطره – جاری شود، مگر اینکه پاداش صد شهید را برای او می‌نویسم».

منبع

مجمع البحرین طریحی (مکتبة المرتضویة)، ج۳، ص۴۰۵.

ظاهراً حضرت موسی علیه‌السلام قومش را به عزاداری برای امام حسین علیه‌السلام دعوت کرد؛ زیرا در اینجا داستانی نقل کردیم که دلالت بر عزاداری بنی‌اسرائیل بر امام حسین علیه‌السلام دارد.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *