مقدمه

به‌عنوان مقدمه باید گفته شود که پیامبر صلی الله علیه و آله در نماز بر حمزۀ سیدالشهدا علیه‌السلام هفتاد مرتبه تکبیر گفتند: «عن أبي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ السَّلاَمُ‌، قَالَ‌: كَبَّرَ رَسُولُ الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَلىٰ حَمْزَةَ سَبْعِينَ تَكْبِيرَةً‌ …؛ امام باقر علیه‌السلام فرمودند: پیامبر صلی الله علیه و آله بر حمزه هفتاد مرتبه تکبیر گفتند …». (الکافی (چاپ دارالحدیث)، ج۵، ث۴۷۸، ح۴۵۱۶).

این مطلب در نامۀ ۲۸ نهج‌البلاغه هم اشاره شده: «… إِذَا اُسْتُشْهِدَ شَهِيدُنَا قِيلَ‌: «سَيِّدُ اَلشُّهَدَاءِ‌»، وَ خَصَّهُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ بِسَبْعِينَ تَكْبِيرَةً عِنْدَ صَلاَتِهِ عَلَيْهِ …؛ هنگامی كه شهید ما (حمزه) شربت شهادت نوشید، به او گفته شد: «سیدالشهداء»، و رسول الله صلی الله علیه و آله هنگام نماز بر وی (به‌جای پنج تکبير) هفتاد تکبیر گفتند».

نقل اول

در بعضی از روایت آمده که حضرت رسول‌الله صلی اللّه علیه [و آله] و سلّم بر شهدای احد نماز گزارد، اول بر حمزه و دیگر جنازۀ هرکه می‌آوردند پیش حمزه می‌نهادند و نماز می‌گزارد، تا در آن روز هفتاد نماز بر حمزه نماز گزارد.

و نورالائمۀ خوارزمی آورده که: حمزه شهید دوم بود از اهل‌بیت و حسین شهید آخر از خاندان، همانا که سیّد عالم را صلّی اللّه علیه [و آله] و سلّم خبر کرده بودند که هفتاد کس را با حسین شهید کنند و کس نباشد که بر آن شهیدان غریب و غریبان بی‌کس نماز گزارد و مهتر بشر – صلوات الله و سلامه علیه – هفتاد بار بر جنازۀ حمزه نماز گزارد: یکی برای وی و باقی برای شهدای کربلا؛ یعنی تا حق سبحانه ثواب آن نماز را به ارواح شهدا رساند.

منبع

روضة الشهدا، ص۲۱۴.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نقل دوم

حمزه که شهید شد، پیغمبر صلی الله علیه و آله هفتاد مرتبه بر او نماز کرد، و امام حسین علیه‌السلام با هفتاد و دو نفر شهید شد و کسی نبود که بر ایشان نماز کند. بعضی از بزرگان گفته‌اند که: «حمزه شهید اول بود از اهل‌بیت، و امام حسین علیه‌السلام شهید آخر از خاندان. همانا که پیغمبر [صلی الله علیه و آله] را خبر کرده بودند که هفتاد نفر را با امام حسین علیه‌السلام در غربت شهید کنند و کسی نباشد که بر آن شهیدان غریب نماز کند، لهذا سیّد عالم صلی الله علیه و آله هفتاد مرتبه بر حمزه نماز گزارد: یکی برای حمزه و باقی برای شهیدان کربلا؛ و تعزیه و گریۀ وی را به مصیبت‌زدگان آخرالزمان واگذاشت و تعهد فرمود که مزد ایشان را در آخرت به ایشان برساند».

منبع

محرق القلوب، ص۴۳۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.