متن کتاب

روي: أنّ سليمان عليه السلام كان يجلس على بساطه و يسير في الهواء، فمرّ ذات يوم و هو سائر في أرض كربلاء، فأدارت الرّيح بساطه ثلاث دورات حتّى خافوا السّقوط، فسكنت الرّيح و نزل البساط في أرض كربلاء، فقال سليمان للرّيح: «لِمَ سكنت»‌؟ فقالت: «إنّ هنا يُقتل الحسين عليه السلام».

فقال: «و مَنْ يكون الحسين‌»؟ قالت: «هو سبط محمّد المختار، و ابن عليّ الكرّار». فقال: «و مَنْ قاتله‌»؟ قالت: «لعين أهل السّماوات و الأرض يزيد». فرفع سليمان يديه و لعنه و دعا عليه و أمّن علی دعائه الإنس و الجنّ‌، فهبّت الرّيح و سار البساط.

ترجمه

روایت شده است: حضرت سلیمان علیه‌السلام همواره بر بساط (قالیچه) خود می‌نشست و در هوا حرکت می‌کرد. روزی در حال حرکت بر سرزمین کربلا گذشت؛ پس باد بساط او را سه بار چرخاند، به‌گونه‌ای که آن‌ها از سقوط ترسیدند. باد آرام شد و بساط در سرزمین کربلا فرود آمد. سلیمان به باد گفت: «چرا آرام شدی»؟ باد گفت: «همانا در اینجا حسین علیه‌السلام به شهادت می‌رسد».

گفت: «حسین کیست»؟ گفت: «او فرزندِ دختر محمدِ مختار و فرزند علیِ کرار است». گفت: «قاتل او کیست»؟ گفت: «یزید، ملعونِ اهلِ آسمان‌ها و زمین». سلیمان دست‌هایش را بلند کرد و او را لعنت نمود و بر او نفرین کرد، و انس و جن بر دعای او آمین گفتند. پس باد وزید و بساط حرکت کرد.

منبع

المنتخب طریحی (چاپ اعلمی بیروت)، ص۴۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.