متن کتاب

روي: أنّه لمّا أخبر النّبيّ صلى الله عليه و آله و سلّم ابنته فاطمة بقتل ولدها الحسين و ما يجري عليه من المحن، بكت فاطمة عليها السلام بكاءً شديداً، و قالت: «يا أبتي، متى يكون ذلك»‌؟ قال: «في زمان خال منِّي و منكِ و من عليّ‌».

فاشتدّ بكاؤها و قالت: «يا أبة، فمَنْ يبكي عليه‌؟ و من يلتزم بإقامة العزاء له»‌؟ فقال النّبيّ صلى الله عليه و آله و سلّم: «يا فاطمة، إنّ نساء أمّتي يبكون على نساء أهل بيتي، و رجالهم يبكون على رجال أهل بيتي، و يجدِّدون العزاء جيلاً بعد جيل في كلِّ سنة، فإذا كان يوم القيامة تشفعين أنتِ للنّساء و أنا أشفع للرّجال، و كلّ مَنْ بكى منهم على مصاب الحسين أخذنا بيده و أدخلناه الجنّة.

يا فاطمة، كلّ عين باكية يوم القيامة إلّا عين بكت على مصاب الحسين؛ فإنّها ضاحكة مستبشرة بنعيم الجنّة».

ترجمه

روایت شده است: هنگامی که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم به دختر خود، حضرت فاطمه علیها‌السلام، از کشته‌شدن فرزندش، امام حسین علیه‌السلام، و رنج‌ها و سختی‌هایی که بر او می‌گذرد خبر دادند، حضرت فاطمه علیها‌السلام به‌شدت گریستند و گفتند: «ای پدر، این حادثه چه زمانی رخ خواهد داد»؟ فرمودند: «در روزگاری که من، تو و علی حضور نداشته باشیم».

گریۀ حضرت فاطمه علیها‌السلام شدت یافت و گفتند: «ای پدر، پس چه کسی بر او می‌گرید؟ چه کسی اقامۀ عزا بر او را بر عهده می‌گیرد»؟ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند: «ای فاطمه، همانا زنان امتم بر زنان اهل‌بیتم می‌گریند و مردانشان بر مردان اهل‌بیتم گریه می‌کنند، و این عزاداری را نسل‌به‌نسل، در هر سال تجدید می‌نمایند. پس چون روز قیامت فرا رسد، تو برای زنان شفاعت می‌کنی و من برای مردان شفاعت می‌کنم، و هر کس از آنان که بر مصیبت حسین گریسته باشد، دستش را می‌گیریم و او را وارد بهشت می‌کنیم.

ای فاطمه، هر چشمی در روز قیامت گریان است، مگر چشمی که بر مصیبت حسین گریسته باشد؛ چراکه آن چشم (در آن روز) خندان و به نعمت‌های بهشت بشارت‌داده‌شده است».

منبع

المنتخب طریحی (چاپ اعلمی بیروت)، ص۲۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.