متن کتاب

… [هنگامی که امام حسین علیه‌السلام از اسب بر زمین افتادند] ده کس از آن لشکر پیاده شده، تیغ‌ها برکشیدند و بیامدند و هر یک از ایشان مدعا آن بود که وی سر شاهزاده را پیش‌تر ببرد و اسب و خلعت بستاند. هر کدام که پیش می‌آمدند، حسین چشم باز می‌کرد و در او می‌نگریست. شرم داشته بازمی‌گشت تا دو کس ماندند: سنان بن انس و شمر ذی‌الجوشن. سنان خواست که پیش رود، شمر پیش‌دستی کرد و بیامد و بر سینۀ حسین نشست… .

منبع

روضة الشهدا، ص۶۱۰.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.