وداع امام حسین با حضرت زینب علیهما السلام به نقل از طریق البکاء

متن کتاب

[هنگام وداع امام حسین علیه‌السلام] آن حضرت رو نمود به زینب خاتون علیهاالسلام و فرمود: «ای خواهر، تو را وصیت می‌کنم که بعد از من از برای اطفال خورد سال از این قوم آب طلب نمایید که شقاوت ایشان از جهت من است، بعد از من به تو رحم می‌نمایند». آنگاه ذوالجناح را به‌جانب میدان رخصت داد… .

مظلوم کربلا چند گامی که رفتند دید که زینب علیهاالسلام می‌آید، حضرت فرمود: «میا که آمدن تو باعث خشنودی اعدا می‌گردد». زینب خاتون علیهاالسلام چند قدمی برگردید، حضرت روانه شد. ناگاه صدای زینب علیهاالسلام را شنیده، رو برگردانید دید زینب علیهاالسلام ناله‌کنان [و] برادرگویان می‌آید!

ای شیعیان نمی‌پرسید که چرا زینب علیهاالسلام خلاف فرمایش امام را نمود؟ هیچ می‌دانید که رشتۀ محبت حسینی در گردن زینب بود؟ چون او می‌رفت بی‌اختیار می‌گردید، حضرت چند گامی برگشت، زینب را تسلّی داده، برگردانیده… .

چون [حضرت] چند گامی دیگر رفت، دید این دفعه صدای زینب علیهاالسلام بریده شد. حضرت خود را مخاطب ساخته و فرمود: «ای حسین، تو هرگز به این بی‌وفایی نبودی، چند دفعۀ مکرر خواهر بر سر [راه] برادر آمد، چه می‌شود که یک دفعه برادر بر سر راه خواهر بیاید»؟ آن حضرت عنان اسب را برگردانیده، در پس خیمه‌گاه آمد، دید خواهر در پس خیمه‌گاه به روی خاک افتاده و هر دم خاک بر سر ریخته و می‌گوید: «غریبم برادر! بی‌کسم برادر»! زیاده از این بر خلق طاقت نیست!

منبع

طریق البکاء (نشر طوبای محبت)، مجلس۱.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *