متن کتاب

مرحوم قزوینی در ریاض الاحزان می‏نویسد: و زُمِّلَ مَفرقُه الشّريف إلى القدم بالنّاقع من الدّم، يری شخصُه في الجولان كأنّه شجرة الأرجوان؛ یعنی از فرق سر تا ناخن پا غرق خون گشته بود، در وقت حرکت و جولان قد و قامت آن حضرت مانند شاخۀ درخت ارغوان رنگین شده بود. و هو مع ذلك يطلب الماء؛ با این حالت اظهار عطش می‏‌فرمود.

منبع

مقتل از مدینه تا مدینه ذهنی تهرانی (نشر پیام حق)، ص۷۰۶.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.