متن کتاب

روي في بعض الكتب: فلمّا ندم ابن معاوية عن فعله الشنيع فرخّص عترتَه و غلمانه و جميع أهل الشام من نسوان بني هاشم و عبد المطّلب و من قريش و غيرهنّ إلی إقامة العزاء علی الحسين عليه السلام؛ یعنی در بعضی از کتب مصیبت روایت شده است: چون‌که یزید بن معاویه علیه الهاویة از افعال قبیح و شنیع خود فی‌الجمله [و در ظاهر] نادم و پشیمان گردید، پس آنگاه اهل‌بیت خود را و اطفال خوردسال خود را و جمیع اهل شام را از زنان بنی‌هاشم و عبدالمطلب و از طایفۀ قریش و غیر از آن‌ها، جمیع ایشان را مرخص نمود بر اینکه بر جناب امام حسین علیه‌السلام عزا بر پا نمایند. پس یزید پلید امر کرد که حسینی‌خانه‌ای از برای اسیران شاه شهیدان بنا و معیّن نمودند…¹

فنهض أهل الشام من الصغار و الكبار إلی عترة الرسول و بنات البتول؛ پس جمیع اهل شام از صغیر و کبیر از برای تعزیه‌داری با آه‌وناله و گریبان دریده، نوحه‌کنان داخل عزاخانۀ اهل‌بیت ستم‌رسیده گردیدند.

و نساء بني هاشم يصحْنَ و يخدشنَ وجوهَهُنّ و ينتفْنَ شعورهنّ مُحَفِّفاتٍ عليهنّ و تُلاحِظُ بنات البتول و بنات الحسين؛² و زنان بنی‌هاشم تماماً صیحه‌کنان و گریان و نالان و روی‌های خود را خراشیده می‌کردند و موی‌های خود را می‌کندند.

منبع

کتاب وسیلة الفردوس (نسخۀ کتابخانۀ آیت‌الله مرعشی به شمارۀ ۸۲۸)، برگ ۴۱۳ سمت راست.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

1. چند بیت شعر نقل می‌کند. ↩︎
2. كذا. ↩︎