متن کتاب

به روایت معتبر [در هنگام وداع حضرت عباس علیه‌السلام با امام حسین علیه‌السلام] آنگاه آن سرور فرمود: «ای برادر، حال که ارادۀ میدان کرده‌ای، اگر وصیتی داری بکن». عرض کرد: «ای برادر، دو وصیت دارم: اول آنکه [به] شیعیان و دوستان سلام ما را برسان که بر منِ غریب گریه‌وزاری نمایند و مرا زیارت کنند و من هم شرط کردم در اول شب قبر عَلَم رحمت و شفاعت را در بالای قبر او نصب می‌کنم تا ملائکه می‌دانند که آن شیعه فوت شده، آن وقت نازل می‌شوند و من با گریبان چاک و سیاه‌پوش صاحب تعزیۀ او می‌باشم. ملائکه گویند: «نادیده او را چه می‌شناسی که به این شیعه تعزیه‌دار شده‌ای»؟ گویم: «ای ملائکه، او هم نادیده به من تعزیه‌دار شده». دوم اینکه: قبل از حوض کوثر مشک خود را پر آب کرده به تشنگان شیعه رسانم و علم شفاعت را چنان بر سر ایشان دارم که آفتاب قیامت بر سر احدی نتابد».

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، ص۲۹۳.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.