اما عباس علی که علم‌دار حسین بود، چون احوال برادران بر آن منوال مشاهده نمود، سیل خون از دیدۀ محنت‌دیده بگشود. … پس علم برداشته پیش حسین آورد و بالای سر مبارکش بر پای کرد و گفت: «ای برادر، علمداری ما با قیامت افتاد، عنایتی نما و اجازتی فرمای». حسین بگریست و گفت: «ای برادر،…

ادامه مطلب

پلید دیگری را نزد مختار حاضر نمودند «ابوخلیق» نام. از او سؤال نمودند که: «تو در کربلا چه کرده‌ای»؟ گفت: «من لشکرنویس ابن سعد بودم». … مختار فرمود: «تو را به خدا قسم می‌دهم که زیاده کجا دلت سوخت به حالت آن حضرت»؟

ادامه مطلب

به روایت معتبر [در هنگام وداع حضرت عباس علیه‌السلام با امام حسین علیه‌السلام] آنگاه آن سرور فرمود: «ای برادر، حال که ارادۀ میدان کرده‌ای، اگر وصیتی داری بکن». عرض کرد: «ای برادر، دو وصیت دارم: اول آنکه [به] شیعیان و دوستان سلام ما را برسان که بر منِ غریب گریه‌وزاری نمایند و مرا زیارت کنند…

ادامه مطلب

نمونه‌ای از استواری ایمان حضرت عباس علیه‌السلام این بود: هنگامی که به حال برادرش حسین علیه‌السلام، یاران و خانواده‌اش نگریست، سینه‌اش تنگ شد و به حسین علیه‌السلام نگاه می‌کرد و او را اندوهگین و غمگین می‌دید، و به یاران برادرش نگاه می‌کرد و آنان را همچون قربانیان سربریده می‌دید، و به خانواده‌اش نگاه می‌کرد و…

ادامه مطلب

[در هنگام وداع حضرت عباس علیه‌السلام و امام علیه‌السلام] و در بعضی روایات است که: «قَبَّلَ مَا بَینَ عَینَیهِ وَ وَدَّعَهُ؛ یعنی در این حال امام پیشانی عباس را بوسه داد و با او وداع کرد»، چه می‌دانست دیگر بر نمی‌گردد!

ادامه مطلب

[زمانی که حضرت عباس علیه‌السلام از امام علیه‌السلام اذان میدان خواستند و امام علیه‌السلام ابا کردند] و به روایتی عرض کرد که: «من از پدر این وصیّت دارم که در چنین روزی جان در قدمت افشانم و دست از یاری‌ات بر ندارم.

ادامه مطلب