متن کتاب

[قال رسول الله صلی الله عليه و آله لفاطمة عليها السلام في حضورها في القيامة]: … يَقُولُ جَبْرَئِيلُ علیه السلام: «يَا فَاطِمَةُ، سَلِي حَاجَتَكِ». فَتَقُولِينَ: «يَا رَبِّ، شِيعَتِي». فَيَقُولُ اللَّهُ: «قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ».

فَتَقُولِينَ: «يَا رَبِّ، شِيعَةَ وُلْدِي». فَيَقُولُ اللَّهُ: «قَدْ غَفَرْتُ لَهُمْ».

فَتَقُولِينَ: «يَا رَبِّ شِيعَةَ شِيعَتِي». فَيَقُولُ اللَّهُ: «انْطَلِقِي فَمَنِ اعْتَصَمَ بِكِ فَهُوَ مَعَكِ فِي الْجَنَّةِ». فَعِنْدَ ذَلِكِ يَوَدُّ الْخَلَائِقُ أَنَّهُمْ كَانُوا فَاطِمِيِّينَ.

[فَيُوحِي اللَّهُ إِلَيْهَا: «يَا فَاطِمَةُ، وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي وَ ارْتِفَاعِ مَكَانِي لَقَدْ آلَيْتُ عَلَى‏ نَفْسِي مِنْ قَبْلِ أَنْ أَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ أَنْ لَا أُعَذِّبَ مُحِبِّيكِ وَ مُحِبِّي عِتْرَتِكِ بِالنَّارِ. (تأویل الآیات الظاهرة)]

[إِنَّهَا ذَلِكَ الْيَوْمَ لَتَلْتَقِطُ شِيعَتَهَا وَ مُحِبِّيهَا كَمَا يَلْتَقِطُ الطَّيْرُ الْحَبَّ الْجَيِّدَ مِنَ الْحَبِّ الرَّدِيِّ.(تفسیر فرات کوفی)]

فَتَسِيرِينَ وَ مَعَكِ شِيعَتُكِ وَ شِيعَةُ وُلْدِكِ وَ شِيعَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ، آمِنَةً رَوْعَاتُهُمْ، مَسْتُورَةً عَوْرَاتُهُمْ، قَدْ ذَهَبَتْ عَنْهُمُ الشَّدَائِدُ، وَ سَهُلَتْ لَهُمُ الْمَوَارِدُ، يَخَافُ النَّاسُ وَ هُمْ لَا يَخَافُونَ، وَ يَظْمَأُ النَّاسُ وَ هُمْ لَا يَظْمَئُونَ… .

[فَإِذَا صَارَ شِيعَتُهَا مَعَهَا عِنْدَ بَابِ الْجَنَّةِ، يُلْقِي اللَّهُ فِي قُلُوبِهِمْ أَنْ يَلْتَفِتُوا، فَإِذَا الْتَفَتُوا فَيَقُولُ اللَّهُ: «يَا أَحِبَّائِي، مَا الْتِفَاتُكُمْ وَ قَدْ شَفَعَتْ فِيكُمْ فَاطِمَةُ بِنْتُ حَبِيبِي»؟ فَيَقُولُونَ: «يَا رَبِّ، أَحْبَبْنَا أَنْ يُعْرَفَ قَدْرُنَا فِي مِثْلِ هَذَا الْيَوْمِ». فَيَقُولُ اللَّهُ: «يَا أَحِبَّائِي، ارْجِعُوا وَ انْظُرُوا مَنْ أَحَبَّكُمْ لِحُبِّ فَاطِمَةَ، انْظُرُوا مَنْ أَطْعَمَكُمْ لِحُبِّ فَاطِمَةَ، انْظُرُوا مَنْ كَسَاكُمْ لِحُبِّ فَاطِمَةَ، انْظُرُوا مَنْ سَقَاكُمْ شَرْبَةً فِي حُبِّ فَاطِمَةَ، انْظُرُوا مَنْ رَدَّ عَنْكُمْ غِيبَةً فِي حُبِّ فَاطِمَةَ، خُذُوا بِيَدِهِ وَ أَدْخِلُوهُ الْجَنَّةَ». قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ علیه السلام: «وَ اللَّهِ لَا يَبْقَى فِي النَّاسِ إِلَّا شَاكٌّ أَوْ كَافِرٌ أَوْ مُنَافِقٌ». (تفسیر فرات کوفی)]

[فَإِذَا دَخَلَتِ الْجَنَّةَ بَقِيَ مِرْطُهَا مَمْدُوداً عَلَى الصِّرَاطِ، طَرَفٌ مِنْهُ بِيَدِهَا وَ هِيَ فِي الْجَنَّةِ، وَ طَرَفٌ فِي عَرَصَاتِ الْقِيَامَةِ. فَيُنَادِي مُنَادِي رَبِّنَا: «يَا أَيُّهَا الْمُحِبُّونَ لِفَاطِمَةَ، تَعَلَّقُوا بِأَهْدَابِ مِرْطِ فَاطِمَةَ سَيِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ». فَلَا يَبْقَى مُحِبٌّ لِفَاطِمَةَ إِلَّا تَعَلَّقَ بِهُدْبَةٍ مِنْ أَهْدَابِ مِرْطِهَا، حَتَّى يَتَعَلَّقَ بِهَا أَكْثَرُ مِنْ أَلْفِ فِئَامٍ وَ أَلْفِ فِئَامٍ وَ أَلْفِ فِئَامٍ‏. قَالُوا: «وَ كَمْ فِئَامٌ وَاحِدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ»؟ قَالَ: «أَلْفُ أَلْفٍ مِنَ النَّاسِ». (تفسیر امام عسکری علیه السلام)]

فَإِذَا دَخَلْتِ الْجَنَّةَ تُبَاشِرُ بِكِ أَهْلُهَا، وَ وُضِعَ لِشِيعَتِكِ مَوَائِدُ مِنْ جَوْهَرٍ عَلَى أَعْمِدَةٍ مِنْ نُورٍ، فَيَأْكُلُونَ مِنْهَا وَ النَّاسُ فِي الْحِسَابِ … .

ترجمه

[پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله دربارۀ حضور حضرت فاطمه علیهاالسلام در روز قیامت فرمودند]: … جبرئیل علیه‌السلام می‌گوید: «ای فاطمه، حاجت خود را بخواه». تو می‌گویی: «پروردگارا، شیعیانم». خداوند می‌فرماید: «آنان را آمرزیدم».

پس می‌گویی: «پروردگارا، شیعیان فرزندانم». خداوند می‌فرماید: «آنان را آمرزیدم».

سپس می‌گویی: «پروردگارا، شیعیانِ شیعیانم». خداوند می‌فرماید: «برو و هرکه به تو تمسک جسته، با تو در بهشت است». در آن هنگام، همۀ آفریدگان آرزو می‌کنند که ای کاش فاطمی بودند.

[پس خداوند به حضرت فاطمه علیهاالسلام وحی می‌کند: «ای فاطمه، به عزت و جلال و بلندیِ مقامم سوگند، از دو هزار سال پیش از آنکه آسمان‌ها و زمین را بیافرینم، بر خود واجب کرده‌ام که دوستداران تو و دوستداران عترتت را با آتش عذاب نکنم».(تأویل الآیات الظاهرة)]

[حضرت فاطمه علیهاالسلام در آن روز شیعیان و دوستدارانش را برمی‌چیند، همان‌گونه که پرنده دانۀ مرغوب را از میان دانه‌های نامرغوب جدا می‌کند. (تفسیر فرات کوفی)]

پس تو حرکت می‌کنی، درحالی‌که شیعیانت و شیعیان فرزندانت و شیعیان امیرالمؤمنین همراه تو هستند؛ هراس‌هایشان ایمن گشته، عیب‌هایشان پوشیده شده، سختی‌ها از آنان برطرف گردیده و راه‌ها بر آنان آسان شده است؛ مردم می‌ترسند، ولی آنان نمی‌ترسند؛ مردم تشنه می‌شوند، ولی آنان تشنه نمی‌شوند… .

[و هنگامی که شیعیانش همراه او به درِ بهشت می‌رسند، خداوند در دل‌هایشان می‌اندازد که به پشت سر بنگرند. چون بازمی‌گردند، خداوند می‌فرماید: «ای دوستان من، این بازگشت شما برای چیست، درحالی‌که فاطمه دختر حبیبم دربارۀ شما شفاعت کرده است»؟ می‌گویند: «پروردگارا، دوست داشتیم در چنین روزی مقام و ارزش ما شناخته شود». خداوند می‌فرماید: «ای دوستان من، بازگردید و بنگرید چه کسی به‌خاطر محبت فاطمه شما را دوست داشته است؛ بنگرید چه کسی به‌خاطر محبت فاطمه به شما غذا داده است؛ بنگرید چه کسی به‌خاطر محبت فاطمه شما را پوشانده است؛ بنگرید چه کسی به‌خاطر محبت فاطمه شما را جرعه‌ای آب داده است؛ بنگرید چه کسی به‌خاطر محبت فاطمه غیبتی را از شما دفع کرده است؛ دست او را بگیرید و او را وارد بهشت کنید». امام باقر علیه‌السلام فرمود: «به خدا سوگند، در میان مردمِ (جهنمی) کسی باقی نمی‌ماند مگر شک‌کننده یا کافر یا منافق». (تفسیر فرات کوفی)]

[پس هنگامی که حضرت فاطمه علیهاالسلام وارد بهشت می‌شود، چادرش بر روی صراط کشیده و گسترده می‌ماند؛ یک سوی آن در دست اوست درحالی‌که خود در بهشت است، و سوی دیگرش در عرصه‌های قیامت. آنگاه منادیِ پروردگار ندا می‌دهد: «ای دوستداران فاطمه، به ریشه‌های چادر فاطمه، سرور زنان جهانیان، بیاویزید». پس هیچ دوستداری از فاطمه باقی نمی‌ماند مگر اینکه به گوشه‌ای از گوشه‌های چادر او چنگ می‌زند، تا آنجا که بیش از هزار فِئام و هزار فئام و هزار فئام به آن می‌آویزند. گفتند: «ای رسول خدا، یک فئام چه اندازه است»؟ فرمود: «یک میلیون نفر از مردم». (تفسیر امام عسکری علیه‌السلام)]

و چون تو وارد بهشت می‌شوی، اهل بهشت به استقبال تو می‌آیند، و برای شیعیانت سفره‌هایی از گوهر بر ستون‌هایی از نور نهاده می‌شود؛ از آن می‌خورند، درحالی‌که مردم هنوز در حال حسابرسی هستند… .

منبع

دو بخش دیگر حدیث: انتقام از قاتلان امام حسین علیه‌السلام | ورود حضرت زهرا علیهاالسلام به قیامت

تفسیر فرات کوفی (نشر وزارت ارشاد)، ص۴۴۶، ح۵۸۷. اصل مطلب از کتاب تفسیر فرات کوفی است، اما برای تکمیل بحث، از کتاب‌های دیگری هم استفاده شده که متن آن بین دو قلّاب [] قرار داده شده و در انتهای هر قلّاب منبع آن آمده است: تأویل الآیات الظاهرة (نشر جامعه مدرسین)، ص۴۷۴؛ تفسیر فرات کوفی (نشر وزارت ارشاد)، ص۲۹۹، ح۴۰۳؛ تفسیر امام عسکری علیه‌السلام (مدرسة الامام المهدی علیه‌السلام)، ص۴۳۴.