رُوِیَ عن أبی کُوّاء قال: کنتُ فی طَفٍّ یومَ عاشوراء و أنا کنتُ ناظراً إلی الحسین و أصحابِه؛ روایت شده است از ابی‌کوّاء که [گفت]: در کربلا بودم در روز عاشوراء و نگاه می‌کردم بر حسین علیه‌السلام و به اصحاب او. فو الله رأیتُهم کالأُسُود الجایعة مع قلّتهم و شدّة عطشهم و هم یَسْتَبِقُون علی…

ادامه مطلب

[روز عاشورا] بعد از ادای فریضه [نماز ظهر] عطش شدیدی بر آن جناب و به اصحاب و به اهل‌بیت رسالت هجوم‌آور گردید و به اطفال کوچک و دختران خورده‌سال تشنگی به حدّی غالب گردیده بود که به ایما و اشاره به یکدیگر سخن می‌گفتند.

ادامه مطلب

فی روایة التحفة: رُوِیَ عن فضّة قالت: دخلتُ فی لیلة التاسوعا علی سیّدتی زینب فرأیتُها جالسةً فی التربیع علی فراش العبادة فی غایة الهمّ و الکرب؛ یعنی در کتاب تحفه از فضّه روایت شده است که می‌گفت: داخل شدم در شب تاسوعا بر سیده‌ام زینب خواتون پس دیدم که مربّع نشسته است در جای نماز…

ادامه مطلب

به روایت فلک النجاة چون امامِ کم‌سپاه و شاهِ لشکرِ ناله و آه، آن قوم بی‌راه را بدان بسیاری مشاهده نمودند، آنگاه فرمودند: «إلی مَن أقبَلُوا هولاء کلُّهم؛ یعنی این‌همه لشکر به‌سوی که می‌روند»؟ عرض کردند: «یا بن رسول الله، کلٌّ یُرید حربَک و قتالَک؛ یعنی همه به ارادۀ قتال و به عزم جدال تو…

ادامه مطلب

در کتاب بیت الاحزان از امام جعفر صادق علیه‌السلام [در مورد جمعیت دشمنان در روز عاشورا] روایت کرده است که آن حضرت فرمود که: «گویا سیل آمده بود و آدم آورده بود».

ادامه مطلب

چون سیدالشهدا در صحرای کربلا نزول اجلال فرمودند، پس آن حضرت حبیب بن مظاهر اسدی را طلبیده، از وی تحقیق مالک آن صحرا را نموده، حبیب به عرض رسانید که: «طایفه‌ای از بنی‌اسد که در غاضریه و نینوا سکنی دارند، صاحب این سرزمین ایشانند». پس حضرت فرمود: «در میان آن قبیله برو و مشایخ ایشان…

ادامه مطلب

علما نوشته‌اند که بعد از شهادت آن سرور کوفیان کفره و شامیان فجره و دمشقیان … [یک کلمه ناواضح] اهل‌بیت برره [=نیکوکار] را بر شتران برهنه سوار کرده بودند در پیش آفتاب گرم در راه شام، به یکی از منازل ورودِ جنود نامسعود و اسیران آل محمد صلی الله علیه و آله به حاکم آن…

ادامه مطلب

تشنگی آن جناب [امام حسین علیه‌السلام] به حدّی رسیده بود، «حتّی یَلُوکَ لِسانَه»؛ یعنی زبان خود را می‌خوائید. و به روایت دیگر، «حَتَّى يَحُولَ الْعَطَشُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ السَّمَاءِ كَالدُّخَانِ»، تا اینکه عطش آن جناب پرکرده بود [از دود] میان زمین و آسمان را، در آن وقت آن حجت خداوندِ وَدُود، به شمر مطرود و…

ادامه مطلب

ابوالمؤیّد موفق بن احمد اخطب خوارزم (۴۸۴-۵۶۷ ق)، فقیه، محدث، خطیب، ادیب، مورخ و شاعر سنی‌مذهب قرن ششم هجری است. از جمله اساتید وی، می‌توان به زمخشری و عمر بن محمد بن احمد نسفی (متوفی ۵۳۷ق) و از شاگردان او، به ابن شهرآشوب اشاره کرد.

ادامه مطلب

لوط بن یحیی بن سعید (درگذشتهٔ ۱۵۷ق) معروف به ابومخنف و ابومِخنَف ازدی، اهل کوفه، شیعه و از محدثان و مورخان قرن دوم هجری قمری است. محدثان شیعه، ابومخنف را شیعه خوانده و شیخ طوسی او را از اصحاب امام صادق علیه‌السلام معرفی کرده است.

ادامه مطلب