در برخی منابع آمده است که حضرت زینب علیهاالسلام در دوران خلافت پدرش امیرالمؤمنین علیه‌السلام، در کوفه در منزل خود جلسه‌ای ویژه بانوان تشکیل می‌داد که زنان اهل کوفه در آن حضور می‌یافتند و ایشان برای آنان قرآن تفسیر می‌کرد. در یکی از روزها، موضوع درس تفسیر او آیۀ «کهیعص» [سوره مریم، آیه ۱] بود.

ادامه مطلب

رکن‌الدین محمد، المشهور به «امامزاده» در ترجمۀ سورۀ یوسف که مشتمل بر روایات شریفه و محتوی بر حکایات لطیفه است آورده: در سبب نزول این سوره علمای تفسیر را اقوال است و قولی چند بیان کرده و از جمله وجهی نادر آورده که این سوره جهت تسلّی حضرت رسالت صلی الله علیه و [آله و]…

ادامه مطلب

روزی فاطمه علیهاالسلام، امیرالمؤمنین حسن و حسین را کرت‌ها [=پیراهن] بدوخت و هر دو را بپوشانید و به حضرت رسول صلی الله علیه و [آله و] سلّم فرستاد. چون به خدمت او رسیدند، ایشان را در کنار گرفت و بوسه می‌داد و دید که گریبان کرت‌ها تنگ بود و گردن ایشان را خَبَه [=خفه] کرد.

ادامه مطلب

بدان که به تحقیق حکایت شده خواهرانی که تیرهای بلایِ دهر به ایشان رسید و به برادران خود ناله نمودند بسیارند، ولکن شدیدترین ایشان از جهت حزن و بزرگ‌ترین ایشان از حیثیت اندوه چهار است، و ایشان عبور و مرور کردند به سر نعش برادر خودشان درحالی‌که ایشان به خون آلوده افتاده بودند. دو نفر…

ادامه مطلب

[هنگامی که امام علیه‌السلام بین نابودشدن دشمنانشان و شهادتشان مخیّر شدند و امام علیه‌السلام شهادت را انتخاب کردند] و به روایتی آن است که در آن حال هاتف غیبی او را ندا داد که: «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِی إِلَیٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً * فَادْخُلِی فِی عِبَادِی * وَ ادْخُلِی جَنَّتِی؛ ای حسین، داخل…

ادامه مطلب

[حضرت ابراهیم علیه‌السلام هنگامی] که ملکوت سماوات و ارضین را به او نمودند، پس چون نظرش بر شبح حسین افتاد، گریست.

ادامه مطلب

حضرت ابراهیم از تنهایی در میان نمرودیان به خدا شکایت کرد، پس نشانی از واقعۀ صحرای کربلا به او نمودند، گریست و بیمار شد. و چون نمرودیان او را به عیدگاه دعوت کردند، فرمود: «إِنِّي سَقِيمٌ؛ [من بیمارم]». [الصافات: ۸۹] چه، عید برای فرح است و مرا مطلبی نموده‌اند که باعث حزن و اندوه است،…

ادامه مطلب

خداوند به ملائکه فرمود: «می‌خواهم در زمین خلیفه قرار بدهم». پس ملائکه چون دانستند که در این خلقت حسین کشته خواهد شد، از روی تحزّن و تحسّر عرض کردند: «أَ تَجْعَلُ فِیهَا مَنْ یُفْسِدُ فِیهَا وَ یَسْفِکُ الدِّمَاءَ؛ [آیا کسی را در آن قرار می‌دهی که فساد و خون‌ریزی کند]»؟

ادامه مطلب

و اگر از شأن شفاعتش [امام حسین علیه‌السلام] می‌پرسی، همین کافی که او کِشندۀ بار شهادت کلیّه شد برای شفاعت کلیّه، و لهذا لوای شفاعت محمّد در روز قیامت به دست این مظلوم داده خواهد شد. پس شفاعت خواهد فرمود دوستان و دوستانِ دوستان خود را، به قدری که محمّد راضی شود. چنان‌که فرمود: «وَ…

ادامه مطلب