و در بعضی کتب است که چون امام از اسب سرنگون شد، لشکر عمر از خوشحالی تکبیر گفتند و صداهای خود را به الله‌اکبر بلند نمودند.

ادامه مطلب

[هنگامی که امام علیه‌السلام بین نابودشدن دشمنانشان و شهادتشان مخیّر شدند و امام علیه‌السلام شهادت را انتخاب کردند] و به روایتی آن است که در آن حال هاتف غیبی او را ندا داد که: «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِی إِلَیٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً * فَادْخُلِی فِی عِبَادِی * وَ ادْخُلِی جَنَّتِی؛ ای حسین، داخل…

ادامه مطلب

و در بعضی اخبار است که در آن حال که آن حضرت خود را بر آن لشکر زده بود و می‌کشت و می‌انداخت، از بغل خود شَدّۀ [=رشتۀ] مرواریدی بیرون آورد و به یکی از لشکریان عمر سعد بداد و فرمود: «بگیر این را و برای دخترت ارمغان ببر؛ چه آن‌وقت از خانه‌ات بیرون می‌آمدی…

ادامه مطلب

حمید بن مسلم گوید که: «قسم به خدا که دیدم آن مظلوم را که محاسن شریفش به خون خضاب شده بود، و از بسیاری تیر که به او زده بودند شخص آن بزرگوار دیده نمی‌شد، و مع‌ذلک چون بر آن لشکر حمله می‌کرد مانند گوسفندانی که گرگ بر آن‌ها حمله کند از پیش روی او…

ادامه مطلب

[زمانی که امام علیه‌السلام تنها بودند و می‌خواستند به میدان بروند] و به روایتی یک‌یک [اجساد شهدا] را ندا کرد و فرمود: «آیا بر نمی‌خیزید مولای خود را یاری نمایید! چه شده است که من شما را می‌خوانم و مرا جواب نمی‌دهید»! پس به روایتی آن بدن‌ها به حرکت آمدند و خواستند برخیزند، امام اذن…

ادامه مطلب

مرویست که: آنگاه که روح حسین را به آسمان‌ها بردند، به هیچ آسمانی نگذشت مگر آنکه هفتاد هزار ملک فزع کردند و از جای برخاستند درحالی‌که مفاصل آن‌ها می‌لرزید، و به همین حال ماندند تا روز قیامت.

ادامه مطلب

[هنگام شهادت امام حسین علیه‌السلام] و به روایتی، مَلکی از ملائکۀ فردوس بال خود را بر دریاها پهن کرد پس صیحه کشید و گفت: «ای اهل دریاها، بپوشید جامه‌های حزن و اندوه را؛ زیراکه فرزند پیغمبر کشته شد».

ادامه مطلب