[حضرت ابراهیم علیه‌السلام هنگامی] که ملکوت سماوات و ارضین را به او نمودند، پس چون نظرش بر شبح حسین افتاد، گریست.

ادامه مطلب

حضرت ابراهیم از تنهایی در میان نمرودیان به خدا شکایت کرد، پس نشانی از واقعۀ صحرای کربلا به او نمودند، گریست و بیمار شد. و چون نمرودیان او را به عیدگاه دعوت کردند، فرمود: «إِنِّي سَقِيمٌ؛ [من بیمارم]». [الصافات: ۸۹] چه، عید برای فرح است و مرا مطلبی نموده‌اند که باعث حزن و اندوه است،…

ادامه مطلب

خداوند به ملائکه فرمود: «می‌خواهم در زمین خلیفه قرار بدهم». پس ملائکه چون دانستند که در این خلقت حسین کشته خواهد شد، از روی تحزّن و تحسّر عرض کردند: «أَ تَجْعَلُ فِیهَا مَنْ یُفْسِدُ فِیهَا وَ یَسْفِکُ الدِّمَاءَ؛ [آیا کسی را در آن قرار می‌دهی که فساد و خون‌ریزی کند]»؟

ادامه مطلب

و نیز روایت شده که روز عاشورا بعد از شهادتش [امام حسین علیه‌السلام] در هنگام مغرب، آن حضرت برخاست و نشست و یک‌یک کشتگان را به اسم صدا زدہ، برخاستند، نشستند. پس مائدۀ بهشتی و شراب طهور بهشتی حاضر شد، آن‌ها بخوردند و بیاشامیدند، پس به حال اوّل مراجعت کردند. حضرت صادق فرمود که: «اهل…

ادامه مطلب

و اگر از قوّت و شجاعتش [امام حسین علیه‌السلام] سؤال می‌کنی، همین کفایت می‌کند که در روز عاشورا با لب تشنه و دل شکسته از شهادت یاران و برادران و فرزندان، یک‌تنه بر این‌همه لشکر حمله آورد و این‌قدر کُشت که نزدیک شد که تمام آن‌ها فرار کنند.

ادامه مطلب

حدیث: «إِنَّ لِلْحُسَینِ مَحَبَّةً مَکنُونَةً فِی قُلُوبِ أولیائِهِ؛ حسین را در دل‌های دوستانش محبّتی است پوشیده».

ادامه مطلب

و اگر از شأن شفاعتش [امام حسین علیه‌السلام] می‌پرسی، همین کافی که او کِشندۀ بار شهادت کلیّه شد برای شفاعت کلیّه، و لهذا لوای شفاعت محمّد در روز قیامت به دست این مظلوم داده خواهد شد. پس شفاعت خواهد فرمود دوستان و دوستانِ دوستان خود را، به قدری که محمّد راضی شود. چنان‌که فرمود: «وَ…

ادامه مطلب

به روایت حضرت امام محمدتقی [در عالم ذرّ] از جانب خدا به همۀ خلق، اوّلین و آخرین ندا شد که: «بدانید و آگاه باشید که امّتی را بهتر از امّت محمّد خلق نفرموده‌ام؛ ولکن این امّت مرحومه، معصیت ما خواهند کرد به حدّی که مستحقّ عذاب جهنّم خواهند گردید. آیا در میان این خلق کسی…

ادامه مطلب

[امام حسین علیه‌السلام در هنگام مبارزۀ روز عاشورا] تیری… بر پیشانی نورانی آن قربانی درگاه ربّانی آمد… پس دامان جامۀ مبارک برداشت که خون از جبین مُبین خود پاک نماید که به‌ناگاه… لعینی به‌سوی سینۀ بی‌کینه‌اش اشاره کرده… . روایتست که تیرِ جفای آن مرد، سه شُعبه داشت که هر شعبه بود زهرآلود؛ شکافت سینۀ…

ادامه مطلب

صاحب کتاب مفتاح النجاة که از علماء عامه و از حاذقین در فن احادیث است گفته که: بیرون کرده است حاکم از انس که: مردی از اهل نجران گودالی کند، پس دید که در آن لوحی از طلا پیدا شد و در او نوشته بود: «أَ تَرْجُو أُمَّةٌ قَتَلَتْ حُسَیْناً شَفاعَةَ جَدِّهِ یومَ الحِساب! کَتَبَ…

ادامه مطلب