محمدباقر قائنی مجتهد بیرجَندی (۱۲۷۶-۱۳۵۲ق)، معروف به محمدباقر آیتی و محدث بیرجندی، فقیه، رجالی و متکلم شیعه است. بیرجندی مدتی در زادگاهش به امامت جمعه و جماعت می‌پرداخت و منصب قضاوت را نیز بر عهده داشت. نزدیک به ۷۰ اثر به او نسبت داده‌اند که کبریت احمر از مشهورترین آن‌هاست.

ادامه مطلب

– «دارای مقدمه‌ای کوتاه و ۱۲ باب در ذکر مصائب اهل‌بیت، از حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله تا حضرت رضا و یک تتمه در ذکر حضرت سیدالساجدین تا امام عصر صلوات الله علیهم اجمعین و عجل فرجهم. از نام مؤلّف و همچنین نسخۀ دیگری از کتاب، آگاه نشدیم». (فهرست نسخه‌های خطی کتابخانه…

ادامه مطلب

محمدصادق بن حسین‌علی گلپایگانی متخلّص به «مدهوش» از فضلای قرن ۱۳ قمری است.

ادامه مطلب

«محمد بن محمدتقی قائنی معروف به واعظ، سخنوری مشهور و فاضلی مقبول بود. به فن سخنوری مسلط و بدین شیوه به تبلیغ و ارشاد می‌پرداخت و علاوه بر این اهل قلم بود». (بزرگان قائن، ج۱، ص۳۴۶)

ادامه مطلب

حسین بن عبدالرزاق تبریزی (زنده تا ۱۲۸۰ قمری). از ایشان بیشتر از این اطلاعی در دسترس نیست، اما با مطالعۀ همین مقتل مقام علمی و توانایی بالای ایشان واضح می‌شود.

ادامه مطلب

شروع کتاب این‌گونه است: «بسم الله الرحمن الرحیم… اما بعد این رساله‌ایست جمع کرده می‌شود در بیان فضایل صحابۀ کبار و بعضی از ذکر اهل‌بیت رسول صلی الله علیه و [آله و] سلّم که فضایل و تعظیم ایشان بآیات کلام ربّانی و باخبار رسول صلی الله علیه و [آله و] سلّم ثابت شده تا کافۀ…

ادامه مطلب

بَیاض به معنای کتابچه است و از طول باز می‌شود، و از عرض شیرازه‌بندی و ته‌بندی می‌شود؛ یعنی چیزی شبیه دفترچۀ مداحی زمانۀ حاضر بوده است. این نوع دفترچه‌ها در زمان قدیم بین روضه‌خوان‌ها مرسوم بوده و مطالب روضه و اشعارشان را در آن یادداشت می‌کردند.

ادامه مطلب

این کتاب در دو جلد و به زبان فارسی نوشته شده و جلد اول از پیامبر صلی الله علیه و آله تا امام حسین علیه‌السلام، و جلد دوم ائمۀ بعد از امام حسین علیهم‌السلام است.

ادامه مطلب

محمد بن سلیمان تُنِکابُنی (۱۲۳۴ یا ۱۲۳۵- ۱۳۰۲ق)، از عالمان شیعه و مهم‌ترین اثر او قصص العلماء است که شرح حال ۱۵۳ تن از عالمان شیعه را در بردارد.

ادامه مطلب

این کتاب در واقع کتابچۀ مداحی بوده و نویسنده مصیبت‌های مختلفی از اهل‌بیت علیهم‌السلام در آن آورده تا در مجالس عزاداری استفاده کند.

ادامه مطلب