نیز نقل کرده‌اند از آن کتاب [مقتل محدّث حاذق ابن‌عصفور بحرانی] که بعض احمقان در مجلس یزید گفت که: «حسین آمد در میان چند نفر از اصحاب خود، و ما به ایشان هجوم‌آور شدیم و بعضی از ایشان به بعضی پناه می‌برد. یک ساعت نگذشت تا همۀ ایشان را کشتیم».

ادامه مطلب

 [هنگامی که اسرا در شام اسیر بودند] و بالجمله یزید روزبه‌روز بر نوازش و اکرام و احترام اهل‌بیت می‌افزود، و علی بن الحسین را در هنگام تغذّی و تعشّی [= غذا و شام خوردن] بر سر خَوان [= سفرۀ غذا] خود حاضر می‌کرد و احترام بسیار از آن بزرگوار می‌گرفت شاید که تلافی عملش شود…

ادامه مطلب

و در حدیثی است که امام زین‌العابدین به نعمان بن منذر مداینی فرمود که: «ای نعمان، ندیدم مصیبتی را که شدیدتر باشد از آن زمانی که ما را وارد به شهر شام نمودند». عرض کردم: «آن مصیبت چگونه بود»؟

ادامه مطلب

علمای امت مرحومۀ احمدی صلی الله علیه و آله در بعضی از کتب روضه بدین‌گونه روایت نموده‌اند که: چون یزیدِ پلید مجلس خود را آراست و عترت طاهرۀ سید شهیدان را به حضور نحس خود خواست، از مردان دوازده نفر بودند که بزرگ آن‌ها امام زین‌العابدین بود و باقی اطفال صغیر که همگی در غلّ‌وزنجیر…

ادامه مطلب

[از امام سجاد علیه‌السلام] رسیده که: «بعد از اینکه خواستند ما را به نزد یزید پلید ببرند، ریسمانی آوردند و ما را مانند گوسفندانی بر آن بستند و بردند ما را به نزد یزید پلید»! می‌فرماید: «وَ کانَ الحَبْلُ عَلَی عُنُقِی وَ کَتِفِ عَمَّتِی أُمِّ کُلْثُوم؛ یعنی ریسمان بر گردنم و شانۀ عمه‌ام ام‌کلثوم بود».

ادامه مطلب

در کتابی به نظر فقیر رسیده که: زینب خاتون از یزید خواهش نمود که سرهای شهدا را به مجلس تعزیۀ ایشان بفرستد، یزید هم قبول نمود و گفت: «هرچه خواهید بکنید» و خانه‌ای از برای ایشان مقرّر نمود. پس جمیع زنان قریش و بنی‌هاشم که در شام بودند، لباس‌های سیاه پوشیدند و به‌اتفاق مصیبت‌زدگان کربلا…

ادامه مطلب