… راوی گوید که: جناب زینب خواتون از مرگ دو فرزند دلبندِ رشید خود که هرکدام چهره‌ای داشتند مانند ماه تابان و قامتی داشتند چون سرو خرامان، هیچ بی‌طاقتی ننمود، صبر و شکیبایی ورزید و شکر خدای تعالی بر زبان جاری نمود و مطلقاً اضطراب و جزع بر خود قرار نداد. ولکن بعد از شهادت…

ادامه مطلب

علی بن حسین – که مادرش لیلی، دختر ابومرّه بن عروه بن مسعود ثقفی بود – (برای به میدان رفتن) پیش آمد و در آن هنگام هجده سال داشت. هنگامی که حسین او را دید، محاسن سفید خود را به‌سوی آسمان بلند کرد و گفت: «خدایا، بر این گروه شاهد باش؛ جوانی به‌سوی آنان به…

ادامه مطلب

روایت شده است: [پس از شهادت علی‌اکبر علیه‌السلام]، حضرت زینب علیهاالسلام شتابان بیرون آمد و ناله و واویلا سر می‌داد و می‌گفت: «ای محبوب من! ای میوۀ دلم! ای نور چشمانم! وای فرزندم! وای کشته‌شده! وای از کمیِ یاور! وای از غربت و تنهایی! وای پارۀ قلبم! ای‌کاش پیش از امروز نابینا شده بودم و…

ادامه مطلب

برخی از مورخان وقایع عاشورا گفته‌اند: حضرت زینب علیهاالسلام پیش از رسیدن امام حسین علیه‌السلام به بالین علی‌اکبر علیه‌السلام، نزد ایشان آمد و بر پیکر او افتاد. حضرت زینب از برادرش امام حسین علیه‌السلام سبقت گرفت، زیرا می‌دانست که علی‌اکبر کشته شده است و اگر امام حسین علیه‌السلام او را مقتول می‌دید، روحش از بدنش…

ادامه مطلب

مرویست زینب خواتون با آن مصیبت، تا در آن وقت از خیمه بیرون نیامده بود، اما چون شنید که علی‌اکبر را شهید کرده‌اند، با قد خمیده از خیمه بیرون آمد، چون چشمش بر بدن پاره‌پارۀ علی‌اکبر افتاد، او را در آغوش کشید و از هوش رفت.

ادامه مطلب