و در روایت عبدالله اهوازی از جدش او هم از اسحاق بن جثوه لعنه الله روایت کرده: «وقتی که عباس خواست داخل فرات شود، تیر را مثل ملخ به او ریختند، و صَیَّرنا جلده کالقنفذ، [پوست او را مانند خارپشت کردیم]»؛ یعنی از کثرت چوبۀ تیر، بدن نازنین و لباس او دیده نمی‌شد.

ادامه مطلب

اسحاق گوید که حضرت حسین مثل باز شکاری که به صید خود حمله کند، به میدان رو نهاده لشکر عدوان را به یمین و یسار متفرق ساخت و هشتاد نفر از شجاعانِ معروف آن‌ها به جهنم فرستاد، و نزد حضرت عباس برگشت در حالتی که فریاد می‌زد: «وااخاه، واعباساه، الآن انکسر ظهری و قلّت حیلتی؛…

ادامه مطلب

و در روایت دیگر اسحاق گفته که: حکیم بن طفیل از پشت درخت خرما کمین کرده، عمود آهنین بر فرق همایون آن سرور زد که مغز سر بر کتف‌های آن سرور جاری گشته، از روی زین به زمین افتاده می‌گفت: «وااخاه، واحسیناه، واابتاه، واعلیاه»!

ادامه مطلب

ابومخنف رحمه‌الله گفت: هنگامی که عباس و حبیب بن مظاهر رحمه‌الله به شهادت رسیدند، آثار شکستگی در چهرهٔ امام حسین علیه‌السلام آشکار شد. سپس فرمود: «خیر تو فقط برای خدا بود ای حبیب! تو مردی فاضلی بودی و قرآن را در یک شب به ختم می‌کردی».

ادامه مطلب

روایت کرده در «مناقب سعداء» از هلال بن معاویه گفت: مردی را دیدم که سر شریف حسین را در توبرۀ اسب خود گذاشته بود و شنید دو گوش من در حالتی که می‌فرمود: «جدا کردی سر و جسد مرا، خدا تفرقه اندازد میان گوشت و استخوان تو و بگرداند تو را آیه [=علامت] و گرفتاری…

ادامه مطلب

مکرّر گفته‌اند اگر چنانچه اهالی ادیان مختلفه و ملل متشتته تأمل نمایند در مصائبی که به عترت رسول خدا صلی الله علیه و آله وارد گردیده از قتل و غارت و اسیری، و تفکر نمایند در اسباب این، هرآینه هدایت می‌یابند بر دین قویم و صراط مستقیم و می‌شوند نظیر کسانی که رسول خدا صلی…

ادامه مطلب

بعد به‌درستی اینکه در السنۀ جمعی از صلحا و ثقات در نقل، دایر است که جماعتی از زن‌های اهل بحرین و قطیف مشاهده کرده‌اند در جمله‌ای از مجالس عزا امور عجیبه، مثل اینکه مشاهده کرده‌اند در مجالس عزا و مواضع متعلّق به این‌گونه محافل، جمعی از زنان طاهرات و بنات فاطمیات علیهم‌السلام که همه بی‌رو…

ادامه مطلب

بدان به‌درستی که بعضی از کسانی که وثوق دارم به خبر آن‌ها، خبر داد مرا که به بعضی از شهرهای هند سفر کرده بود و خودش از اهل آذربایجان بود، می‌گفت: دیدم روزی در ایام اقامت خود جماعت بسیاری از اهل آن شهر و غیر آن‌ها می‌دویدند و سرعت می‌نمودند به‌سوی میدان بزرگی که در…

ادامه مطلب

در این زمان شخصی بود عظیم‌الشأن ملقّب به «افتخارالدوله» از اهل کهنور از شهرهای هند، و منصب او در دولت خود «مستوفی‌الممالک» بود، و در اول مشرک بود از طایفۀ هندی‌ها، لکن در ایام کفر بذل می‌نمود در هر سال در شهر محرّم اموال بسیار در اقامۀ تعزیۀ سيدالشهدا علیه‌السلام، و در یکی از این…

ادامه مطلب

در برخی از سال‌ها در دو ماه محرّم و صفر، در حسینیه‌ای که من آنجا برای جمعی از اهل ایمان و یقین، مصائب آل رسول صلی الله علیه و آله را ذکر می‌کردم، شاهد بودم که از شدّت گریه، ناله، اندوه، و حرارتِ غم و درد، حالتِ غش و بی‌هوشی بر آنان مستولی می‌گشت، به‌گونه‌ای…

ادامه مطلب