جناب رسول صلی الله علیه و آله فرزند ذکوری داشت در حَیٰوة [=زندگانی] ابراهیم نام، و بنا بر بعضی از روایات سه سال از عمر شریف او گذشته بود.

ادامه مطلب

[از امام سجاد علیه‌السلام] رسیده که: «بعد از اینکه خواستند ما را به نزد یزید پلید ببرند، ریسمانی آوردند و ما را مانند گوسفندانی بر آن بستند و بردند ما را به نزد یزید پلید»! می‌فرماید: «وَ کانَ الحَبْلُ عَلَی عُنُقِی وَ کَتِفِ عَمَّتِی أُمِّ کُلْثُوم؛ یعنی ریسمان بر گردنم و شانۀ عمه‌ام ام‌کلثوم بود».

ادامه مطلب

… [بعد از اینکه امام حسین علیه‌السلام علی‌اصغر علیه‌السلام را از دست مادرش گرفته، با گلوی تیرخورده و قنداقۀ پر از خون به او برگردانید] مادر علی‌اصغر گمان نمی‌کرد طفل او را تیر زده باشند، و با خود چنین گمان می‌کرد که اثرِ خونِ بدن امام است. آه‌آه! چون نیک نظر نمود، دید که گلوی…

ادامه مطلب

واقعۀ حضرت موسی علیه‌السلام را شنیده‌ای که بعد از اینکه مادر او را زایید، از ترس گماشتگان فرعون که گردش می‌کردند و هر طفل ذکوری که متولد می‌شد می‌کشتند، او را برد و در تنور پنهان نمود. خواهر آن زن از واقعه خبر نداشت، آمد و در تنور آتش افروخت و شراره آتش بلند شد.…

ادامه مطلب

آن جناب [امام حسن علیه‌السلام] وقت رحلت، عیال خود را در اطراف خود جمع و با یک‌یک وداع فرمود، تا اینکه به ام‌کلثوم فرمود: «فرزندم قاسم را حاضر کن».

ادامه مطلب

بعضی از ارباب مصیبت ذکر کردند که: سبب رفتن ابی‌الفضل از جهت آب‌آوردن از برای اطفال این بود که خیمه‌ای بود که مشک‌ها را در آن می‌ریختند، جناب ابی‌الفضل وارد خیمه شد دید که اطفال از تشنگی این مشک‌ها را برداشته و شکم‌های خود را برهنه کرده و بر روی خاک‌های نمناک می‌مالیدند. همین‌که این…

ادامه مطلب

از فاطمه دختر جناب ابی‌عبدالله، صاحب بیت‌الاحزان روایت نموده که: «چون لشگر در خیمۀ ما ریختند، من کوچک بودم و در پای من خلخالی بود از طلا، ملعونی آمد و آن خلخال‌ها را از پای من بیرون می‌کرد و می‌گریست، گفتم: «از برای چه گریه می‌کنی ای دشمن خدا»؟

ادامه مطلب

در بعضی از کتب مصیبت مذکور است که: دختری آتش به جامه‌اش گرفته بود و می‌دوید به سمت قتلگاه، ملعونی از او سؤال نمود: «به کجا می‌روی»؟ گفت: «می‌خواهم بروم به نزد عمویم عباس و شکایت کنم از این قوم بی‌مروت»!

ادامه مطلب

زینب خاتون در قتلگاه بالای سر کشتۀ برادر نوحه می‌کرد که: «ای برادر جان، اگر فراموش کنم همۀ غم‌ها را، ولی این غم از دل من بیرون نمی‌رود که تو را در میان دو نهر با لب تشنه شهید کردند»!

ادامه مطلب

وقت ارتحال گلگون‌کفن صحرای کربلا، با لب تشنه و شکم گرسنه و جگر مجروح از داغ برادران و جوانان و پسری مانند علی‌اکبر، بر روی خاک افتاده، هر زمان صدای العطش اطفال از خیمه‌گاه به گوش آن امام مظلوم می‌رسید.

ادامه مطلب