نسخۀ کتاب در کتابخانۀ دانشگاه تهران به شمارۀ ۴۹۲۰ نگهداری می‌شود و این‌گونه معرفی شده: «نسخ سدۀ ۱۰… به فارسی کهن بسیار شیوا و روایت‌های آن از ابی‌مخنف لوط بن یحیی ازدی است و در برخی جاه‌ها آمده: «خداوندان اخبار روایت کند» و «راویان اخبار روایت کرده‌اند» و «چنین آورده‌اند راویان اخبار و ناقلان آثار».…

ادامه مطلب

سید محمدعلی شاه‌عبدالعظیمی (۱۳۳۴-۱۲۵۸ق)، معروف به میرزا هدایت‌الله حسینی شاه‌عبدالعظیمی نجفی، عالم، فقیه و زاهد بود. وی در ری، نجف و سامرا علوم دینی را نزد بزرگانی چون شیخ انصاری، پدرزنش ملاعلی خلیلی و میرزای شیرازی فراگرفته و به درجه اجتهاد رسید. او در نجف در علم و کمال و تقوی و مقامات معنوی شهرت…

ادامه مطلب

سید محمدتقی بن حسن بن ابراهیم بن حسین بن رضا بن محمدمهدی بحرالعلوم (مرجع تقلید معروف). ایشان در نجف به دنیا آمد (ظاهراً سال ۱۳۱۸ قمری) و یکی از مراجع آن زمان بود و سرانجام در ۲۲ جمادی‌الثانی ۱۳۹۳ قمری فوت و در مقبرۀ سید بحرالعلوم در حرم علوی دفن شد. (برای مطالعۀ بیشتر به…

ادامه مطلب

نام نویسندۀ کتاب مشخص نیست. کتاب شعرهایی در مصائب اهل‌بیت علیهم‌السلام است و در جاهای اندکی متن دارد و آن متن‌ها هم مقدمه‌ای برای شعرگفتن است. در برگ ۲۸ تا دوسه برگ بعد، چند حدیث به زبان فارسی در مورد نماز، عذاب قیامت و توبه نقل می‌کند که نشان می‌دهد ظاهراً دفترچۀ سخنرانی و روضه‌خوانی…

ادامه مطلب

کتاب به زبان فارسی و نام کامل آن «حزن المؤمنین فی مصائب آل طه و یاسین» است. «مشتمل بر هشت «فصل» و یک «خاتمه» و هر کدام دارای مجالسی است و برای هر مجلس خطبه و قصیده‌ای به فارسی و عربی قرار داده و مجموع مجالس ۸۶ مجلس است».

ادامه مطلب

ابوالحسن بن محمد مرندی نجفی رازی، از تاریخ ولادت او اطلاعی در دسترس نیست، اما تاریخ وفاتش را ۱۳۴۰، ۱۳۴۷، ۱۳۴۹ یا ۱۳۵۲ قمری گفته‌اند. ایشان از علمای شهر مرند است و مدتی در سامرا و نجف تحصیل کرد و سپس به شهر ری آمد و در همان‌جا هم به رحمت خدای متعال رفت و…

ادامه مطلب

«حاج میرزا محمدهادی نایینی، فرزند ابوالحسن شریف نایینی، متخلص به «هادی» و معروف به «راثی نایینی» است. همان‌طوری که از پسوند نام وی آشکار است، متولد نایین و از اهالی آن شهر بوده است. عمده‌ترین قسمت از دوران حیات مؤلّف که مقارن با ایام شکوفایی استعداد او در امر شاعری و نویسندگی است، مصادف با…

ادامه مطلب

«عالمِ واعظ، محمدحسن فرزند حاج محمد معصومِ قزوینیِ حائریِ شیرازی که در سال ۱۲۴۰ قمری درگذشت، و پیکرش به کربلا منتقل شد و همان‌گونه که نوه‌اش در طرائق الحقائق یاد کرده، در کنار قبر استادش وحید بهبهانی دفن گردید. او از شاگردان وحید بهبهانی بود و از سوی سید بحرالعلوم اجازه‌نامۀ (اجتهاد/روایت) داشت».

ادامه مطلب

ملا محمدصالح سال ۱۲۰۰ قمری در برغان (از توابع تهران) دیده به جهان گشود (اما طبق نقلی: ۲۵ ذی‌قعده ۱۱۶۷ قمری) و در آنجا رشد و نمو نمود، سپس با خانواده‌اش به قزوین کوچ کرد و دروس مقدمات علوم دینی را در آنجا فراگرفت و از آنجا به اصفهان و سپس به خراسان و قم…

ادامه مطلب

ابوالمؤیّد موفق بن احمد اخطب خوارزم (۴۸۴-۵۶۷ ق)، فقیه، محدث، خطیب، ادیب، مورخ و شاعر سنی‌مذهب قرن ششم هجری است. از جمله اساتید وی، می‌توان به زمخشری و عمر بن محمد بن احمد نسفی (متوفی ۵۳۷ق) و از شاگردان او، به ابن شهرآشوب اشاره کرد.

ادامه مطلب