محمدصادق بن حسین‌علی گلپایگانی متخلّص به «مدهوش» از فضلای قرن ۱۳ قمری است.

ادامه مطلب

عالم جلیل‌القدر، فاضل بزرگوار، مرحوم آیت‌الله شیخ مولی نوروزعلی بن محمدباقر بسطامی، معروف به فاضل بسطامی. ایشان حدود سال ۱۲۳۷ هجری قمری دیده به جهان گشود و در عمر شریفش مجاور مشهد مقدس رضوی بود. این بزرگوار از علمای ربانی بوده که علاوه بر تألیفات متعدده و ارزشمند، مخلصانه به وعظ نیز می‌پرداخته و لذا…

ادامه مطلب

«محمد بن محمدتقی قائنی معروف به واعظ، سخنوری مشهور و فاضلی مقبول بود. به فن سخنوری مسلط و بدین شیوه به تبلیغ و ارشاد می‌پرداخت و علاوه بر این اهل قلم بود». (بزرگان قائن، ج۱، ص۳۴۶)

ادامه مطلب

حسین بن عبدالرزاق تبریزی (زنده تا ۱۲۸۰ قمری). از ایشان بیشتر از این اطلاعی در دسترس نیست، اما با مطالعۀ همین مقتل مقام علمی و توانایی بالای ایشان واضح می‌شود.

ادامه مطلب

محمدمهدی حائری مازندرانی (۱۳۰۲-۱۳۸۵ق) از عالمان و خطیبان شیعه در کربلا است. تخصص حائری مازندرانی در خطابه بود و در عراق از روضه‌خوانان و منبری‌های مشهور شناخته می‌شد. مقبرۀ او در حسینیۀ مازندرانی‌های کربلا قرار دارد.

ادامه مطلب

سید نورالدین جزایری از نوادگان سید نعمت‌الله جزایری که نسبشان به امام کاظم علیه‌السلام منتهی می‌شود، در ۱۳ رجب ۱۳۱۳ قمری در شهر شوشتر خوزستان متولد شد، در سن هفت‌سالگی تحصیل را آغاز کرد و در یازده‌سالگی برای ادامۀ درس به نجف رفت.

ادامه مطلب

«تَظَلُّمُ الزّهراء من اِهْراق دِماء آلِ العَباء» کتابی به زبان عربی در فضائل، مناقب، مصائب و شهادت امام حسین علیه‌السلام و فضیلت گریستن بر خاندان رسالت و آداب سوگواری در ایام تاسوعا و عاشورا.

ادامه مطلب

خواجه محمد پارسا (متولد سال ۷۴۹ قمری در بخارا – متوفی سال ۸۲۲ قمری در مدینه) در آغاز کتاب فصل الخطاب خود را این‌گونه معرفی می‌کند: «اما بعد؛ همی‌گوید العبد المفتقر الی الله الودود، محمد بن محمد بن محمود الحافظی البخاری…». او یکی از بزرگان صوفیه است.

ادامه مطلب

شروع کتاب این‌گونه است: «بسم الله الرحمن الرحیم… اما بعد این رساله‌ایست جمع کرده می‌شود در بیان فضایل صحابۀ کبار و بعضی از ذکر اهل‌بیت رسول صلی الله علیه و [آله و] سلّم که فضایل و تعظیم ایشان بآیات کلام ربّانی و باخبار رسول صلی الله علیه و [آله و] سلّم ثابت شده تا کافۀ…

ادامه مطلب

ملاحسین واعظ کاشفی (درگذشت ۹۱۰ق) فقیه، محدّث، ادیب و واعظ قرن نهم و دهم قمری در خراسان بوده است. باتوجه‌به مطالعۀ کتاب روضة الشهدا، بهترین نظر در باب مذهب او «سنی دوازده امامی»بودن است.

ادامه مطلب