برخی اهل فضل روایت کردند: هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در کربلا فرود آمد، پرچمی برافراشت و آن را به هیچ‌یک از یارانش نسپرد. از آن حضرت پرسیدند، فرمود: «صاحب آن خواهد آمد». درحالی‌که آنان منتظر بودند، ناگاه گردوغباری برخاست. امام علیه‌السلام به یارانش فرمود: «این صاحب پرچم است که از راه رسیده است». ناگاه…

ادامه مطلب

سپاه امام حسین علیه‌السلام و سپاه حرّ به حرکت خود ادامه دادند تا اینکه روز چهارشنبه به سرزمین کربلا رسیدند. در آنجا اسب امام حسین علیه‌السلام ایستاد؛ امام از آن پیاده شد و بر اسب دیگری سوار شد، اما آن اسب هم حتی یک قدم برنداشت. امام پیاپی اسب عوض کرد تا اینکه بر هفت…

ادامه مطلب

[در روز دوم محرم وقتی لشکر امام حسین علیه‌السلام به کربلا رسید و وقت اذان شد] حضرت، فرزند فرخند اختر خود، علی‌اکبر را فرمود که اذان و اقامۀ نماز گفت.

ادامه مطلب

[مصنّف در متن چندین بیت شعر نقل می‌کند که ان‌شاءالله حذف و با علامت «…» مشخص می‌شود. وقتی لشکر حرّ و امام حسین علیه‌السلام در مسیر به‌هم رسیدند و صحبت‌هایی شد] پس حسین برخاست و نماز دیگر[=عصر] نیز به جماعت ادا کرد که ناگاه شترسواری در رسید و نزد حرّ آمده، مکتوب ابن‌زیاد به وی…

ادامه مطلب

و به روایتی چون قدم آن امام امم به زمین کربلا رسید، خاک را رنگْ زرد شد و از آن غباری برخاست که گیسوی عنبرین بویش، پُر گَرد شد. پس گفت: «اللّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْکَرْبِ وَ الْبَلا؛ [خدایا، من از اندوه و بلا به تو پناه می‌برم]».

ادامه مطلب