متن کتاب

و به اسناد او [کتاب «السنی فی قتل اولاد النبی صلی الله علیه و آله»] آمده است که: چون طوفان نوح علیه‌السلام شد و جملۀ عالم را آب فروگرفت و کشتی نوح علیه‌السلام به قولی هفت بار گرد عالم گردید و از شرق به غرب می‌شد، و چون نوبتِ جریان او در مقابلۀ زمین کربلا رسید، کشتی از رفتار فروماند و توقف نمود.

نوح علیه‌السلام مناجات کرد که: «این چه جایست و به چه حکمت این کشتی در اینجا می‌ایستد»؟ خدای تعالی فرمود که: «یا نوح، آن جایی است که جگرگوشۀ حبیب من محمد را که حسین باشد، در اینجا به ظلم و بغی خواهند کشتن، اگر تو و اهل سفینه از شرّ این موضع رهایی خواهیت، بر قاتلان حسین ده بار لعنت گویید». چنین کردند، در حال کشتی روان شد.

منبع

نسخۀ خطی کنز الغرائب، کتابخانۀ فرانسه، برگ ۱۰۶، سمت راست.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.

نقل دیگر

همین روایت در روضة الشهدا به نقل از کنز الغرائب این‌گونه آمده:

در کنز الغرایب آورده‌اند که: کشتی نوح بر روی آب گرد عالم می‌گشت، چون نوبت جریان او بر زمین کربلا رسید، کشتی از رفتار فرومانده همان‌جا توقف نمود. نوح مناجات کرد که: «الهی، این چه جای است و حکمت در توقف چیست»؟

خطاب رسید که: «این جایی است که کشتیِ «مَثَلُ أهْلُ بَيتِي كَمَثَلِ سَفِينةِ نوحٍ؛ [مثال اهل‌بیت من مانند کشتی نوح است]» در گرداب فوق غرقه خواهد شد». (ص ۱۱۵)

منبع

روضة الشهدا، ص۱۱۵.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.