متن کتاب

آورده‌اند که ضعیفه‌ای بود از اهل رَمّاحیّه – که دهی است در حوالی نجف اشرف – یک شب خاتون قیامت، فاطمۀ زهرا را در خواب دید که آستین‌های مبارک خود را تا مرفق بالا کرده، با دیدۀ گریان و با حوریان بسیار در مجلس به تعزیه‌داری[=عزاداری] مشغول بودند. آن زن می‌گوید که: از شخصی که به نزد من ایستاده بود، پرسیدم که: «این عزا از برای کیست»؟ آن شخص فرمود: «مگر نمی‌دانی»؟ گفتم: «نه». گفت: «شیخ نجم بحرینی که یکی از تعزیه‌داران امام حسین علیه‌السلام بود، امروز فوت شده است و این مصیبت اوست که حضرت فاطمه به عزاداری او مشغول است».

آن ضعیفه می‌گوید که: پیش رفتم و با کمال ادب از جناب آن معصومه سؤال کردم که: «فدای شما شوم، ای دختر رسول خدا، این شخص در چه عرضه می‌باشد و از کجا به این مرتبه رسیده است که جناب شما به تعزیه‌داری او مشغولید»؟ دیدم که آن حضرت به گریه درآمد و آب از دیدۀ مبارک فروریخت و فرمود که: «ای بندۀ خدا، تو چه می‌دانی قدر تعزیه‌داران فرزندم حسین را در نزد ما اهل‌بیت چه مقدار است! ای زن، چگونه من تعزیه‌دار آن نباشم و حال‌آنکه او همیشه تعزیه‌دار فرزند من حسین بوده است. او عمر خود را صرف مصیبت حسین من نموده است».

منبع

کتاب بیاض روضه‌خوانی به شمارۀ ۱۵۸۹۴ در کتابخانۀ مجلس، صفحۀ ۵۲ فایل pdf.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.