مرویست که چون امام حسین علیه‌السلام هشت‌ساله شد، ماه رمضانی پیش آمد. آن حضرت نیّت روزه کرد و چون ظهر شد، تشنگی بر حضرت به حدّ کمال، و رنگ ارغوانیش به زعفرانی مبدّل گردید. حضرت فاطمه علیهاالسلام که آن حال را دید، بی‌تاب گردید و هر دو پستان خود را بر کف هر دو دست…

ادامه مطلب

مرویست که [هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در قتلگاه بودند،] چون کوفیان بی‌ایمان مشاهدۀ حال آن امام مظلوم نمودند، زبان به تهنیت و مبارکباد گشودند. صفِّ سپاه به‌هم خورد و علم‌ها را به جلوه درآوردند. سواره و پیاده به اطراف کربلا می‌دویدند و نعرۀ «قَدْ قُتِلَ الحُسَينُ؛ [حسین کشته شد]» از دل برمی‌کشیدند… .

ادامه مطلب

مرویست از امام زین‌العابدین که: «چون ما را با اهل‌بیت [برای بردن به مجلس یزید] به یک ریسمان بستند، مانند قصابی که در روز عید قربان گوسفندان را به قربانگاه بَرد و دست و پای ایشان را بَندَد. شیعیان، ما را به آن نحو همه را به یک ریسمان بستند…».

ادامه مطلب

[اسرا بعد از شام] چون به کربلا رسیدند، راوی گوید که سه روز اهل‌بیت در کربلا بودند. جناب امام زین‌العابدین فرمود که: «ای عمه، بیا که قافلۀ کربلا به راه افتاد»… . پس ام‌کلثوم عرض کرد که: «ای فرزند برادر، امروز سه روز است که من زینب را نمی‌بینم که از گریه ساکت شود». امام…

ادامه مطلب

اما راویان اخبار و ناقلان آثار چنین روایت کرده‌اند که یزید ملعون [در ظاهر] از کرده‌های خود پشیمان شد و اهل‌بیتِ امام حسین را مرخص نمود که به مدینۀ جد بزرگوار خود بروند و بشیر را همراه ایشان کرد و امر کرد که تا کجاوه‌ها بیاورند. پس بشیر کجاوه‌ها را حاضر ساخت و سرپوش کجاوه‌ها…

ادامه مطلب

در حدیث وارد شده است که زکریای پیغمبر استغاثه کرد که: «خداوندا، فرزندی به من عطا کن که او را مثل حسین شهید کنند تا من در درجۀ پیغمبر صلی الله علیه و آله شریک باشم». جناب احدیت، حضرت یحیی را به او شفقت کرد و امام حسین و یحیی هر دو از مادر شش‌ماهه…

ادامه مطلب

[در هنگام حرکت اسرا از کربلا به کوفه] ابن سعد گفت: «ای خولی، باید روزی دو مرتبه یا سه مرتبه سر حسین را در برابر کجاوۀ زینب ببری تا چشم زینب به سر بریدۀ حسین بیفتد، جگرش پاره‌پاره شود». پس اهل‌بیت امام حسین را سوار کردند و خولی ملعون سر امام حسین را برداشت، با…

ادامه مطلب

[قبل حرکت اسرا از کربلا به سمت کوفه] ابن سعد ملعون جمعی را موکل کرد که اهل‌بیت غریب امام حسین را از خیمه بیرون کردند. شمر ملعون با چند نفر دیگر رو به خیمه‌های امام گذاشت و فریاد می‌کرد که: «ای خواهران حسین، از خیمه‌ها بیرون آیید که الحال شما اسیرید».

ادامه مطلب

مرویست روزی که زمین کربلا خلق شده بود تا روزی که تمام می‌شود، دنیا در هیچ سال و هیچ روزی صحرای کربلا به گرمی آن روز که جناب امام حسین را شمر ولدزنا به درجۀ شهادت می‌رساند، کسی ندیده.

ادامه مطلب

آورده‌اند که ضعیفه‌ای بود از اهل رَمّاحیّه – که دهی است در حوالی نجف اشرف – یک شب خاتون قیامت، فاطمۀ زهرا را در خواب دید که آستین‌های مبارک خود را تا مرفق بالا کرده، با دیدۀ گریان و با حوریان بسیار در مجلس به تعزیه‌داری[=عزاداری] مشغول بودند. آن زن می‌گوید که: از شخصی که…

ادامه مطلب