متن کتاب

در حدیث وارد شده است که زکریای پیغمبر استغاثه کرد که: «خداوندا، فرزندی به من عطا کن که او را مثل حسین شهید کنند تا من در درجۀ پیغمبر صلی الله علیه و آله شریک باشم». جناب احدیت، حضرت یحیی را به او شفقت کرد و امام حسین و یحیی هر دو از مادر شش‌ماهه متولد شدند.

و حضرت ابراهیم می‌فرمود: «کاش من فرزندم اسماعیل را سر می‌بریدم که در ماتم حسین با رسول خدا شریک می‌بودم». چون حضرت ابراهیم این آرزو را بر دل گذارنید، ندا رسید که: «یا ابراهیم، هرکه تعزیه[=عزاداری] حسین را بگیرد و گریه کرند، گریه بهتر از آن است از ذبح‌کردن اسماعیل، و هرکه تعزیه حسین را بگیرد و بگرید یا بگریاند یا خود را شبیه به گریه‌کنندگان بدارد، البته بهشت او را واجب می‌شود».

منبع

کتاب بیاض روضه‌خوانی به شمارۀ ۱۵۸۹۴ در کتابخانۀ مجلس، صفحۀ ۶۳ فایل pdf.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.