متن کتاب

از قرین محنت و تَعَب، علیاجناب … [یک کلمه ناواضح] زینب منقول است که: وقتی‌که صدای علی‌اکبر [به: «یا أبتاه أدْرِکْنی»] بلند گردید: «ای پدر بزرگوار مرا دریاب»، دیدم که رنگ ارغوانی برادرم به زعفرانی مبدّل گشت، خواست که بر اسب سوار شود، دیدم که زانوهای مبارکش می‌لرزید. عرض کردم: «ای برادرِ با جان برابرم، کاش زینب می‌مرد و این حالت را از تو نمی‌دیدم! این چه حالت است»؟ حضرت فرمودند: «ای خواهر، تاب‌وتوان از من دور شد و قوّت زانوهایم رفته، مگر نمی‌شنوی صدای اکبرم را که می‌گوید: «یا أبتاه أدْرِکْنی»». از کلام امامِ اَنام فریاد و فغان به اهل‌بیتِ سیّدالأنام افتاد. فتَصارختْ النساءُ بصُراخٍ تَتَصَدَّعَ منه الأحجارُ؛ پس آن‌چنان فریاد کردند، سنگ‌ها از یکدیگر منشقّ می‌شد. فقال الحسین: «اُسْکُتْنَ؛ فإنّ البکاء أمامَکنُّ؛ [ساکت شوید؛ زیرا گریۀ روبه‌روی شماست]».

منبع

کتاب وسیلة الفردوس، ص۳۵۹.

برای دیدن توضیحات کتاب اینجا را کلیک کنید. برای دیدن باقی مطالب این کتاب اینجا را کلیک کنید.