و در روایتی دیگر آمده است که در آن زمان که علی‌اکبر بر تمام لشکر حمله کرد و او را در میان گرفتند، شاهزاده از نظر حسین غایب شد. حسین از عقب وی درآمد تا تفحص احوال وی کند و نعره می‌زد که «يا عليّ يا عليّ»! ناگاه آواز علی‌اکبر برآمد که: «يا أبتاه، أدركني؛…

ادامه مطلب

مشهور است که یکی از علماء شبی جناب سیدالشهدا را در خواب دید با بدن پاره‌پاره و زخمی فزون از شماره. شب دیگر نیز همان خواب را دید و به خدمت حضرت رسید، اما آن جناب را مشاهده نمود با بدن صحیح مگر دو زخم که یکی بر سر سینه و یکی بر طرف پهلویِ…

ادامه مطلب

منقول است که: أمّ لیلی در مدینه همیشه در آفتاب می‌نشست و می‌گریست. گفتند: «ای بیچاره، چرا به سایه نمی‌آیی و در آفتاب می‌نشینید»؟ جواب داد: «کسی که جوانش سه روز و سه شب عریان و بی‌کفن در برابر آفتاب ماند، مادر او چگونه در سایه می‌نشیند»!

ادامه مطلب

از قرین محنت و تَعَب، علیاجناب … [یک کلمه ناواضح] زینب منقول است که: وقتی‌که صدای علی‌اکبر [به: «یا أبتاه أدْرِکْنی»] بلند گردید: «ای پدر بزرگوار مرا دریاب»، دیدم که رنگ ارغوانی برادرم به زعفرانی مبدّل گشت، خواست که بر اسب سوار شود، دیدم که زانوهای مبارکش می‌لرزید. عرض کردم: «ای برادرِ با جان برابرم،…

ادامه مطلب

مرویست زینب خواتون با آن مصیبت، تا در آن وقت از خیمه بیرون نیامده بود، اما چون شنید که علی‌اکبر را شهید کرده‌اند، با قد خمیده از خیمه بیرون آمد، چون چشمش بر بدن پاره‌پارۀ علی‌اکبر افتاد، او را در آغوش کشید و از هوش رفت.

ادامه مطلب

در برخی از سال‌ها در دو ماه محرّم و صفر، در حسینیه‌ای که من آنجا برای جمعی از اهل ایمان و یقین، مصائب آل رسول صلی الله علیه و آله را ذکر می‌کردم، شاهد بودم که از شدّت گریه، ناله، اندوه، و حرارتِ غم و درد، حالتِ غش و بی‌هوشی بر آنان مستولی می‌گشت، به‌گونه‌ای…

ادامه مطلب

 [در جریان شهادت حضرت علی‌اکبر علیه‌السلام] و از بعضی کتب مستفاد می‌شود که مادر علی‌اکبر، لیلی نیز بیرون آمد و فریاد «واولداه» برکشید و خود را بر نعش فرزند انداخت. امام آمد و او را به خیمه برگردانید.

ادامه مطلب