حضرت امّ‌البنین، مادر چهار شهید بود. ایشان به بقیع می‌رفت و ندبه‌ای جان‌سوز و سوزناک برای فرزندانش می‌خواند. مردم گرد او جمع می‌شدند و از او می‌شنیدند. مروان نیز در میان کسانی بود که می‌آمد و همواره ندبهٔ او را می‌شنید و گریه می‌کرد. این روایت را علی بن محمد بن حمزه از نوفلی، از…

ادامه مطلب

به نقل از ابن عبّاس: حضرت علی علیه‌السلام به پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمود: «ای پیامبر خدا، آیا عقیل را دوست دارید»؟ فرمود: «آری به خدا. من به او دو علاقه دارم: علاقه‌ای به‌خاطر خودش و علاقه‌ای به‌خاطر علاقه‌مندی ابوطالب به او. پسر او (مسلم) در راه محبتِ پسر تو کشته می‌شود و چشمان مؤمنان بر…

ادامه مطلب

[امام صادق علیه‌السلام به مفضل فرمود]: «… ای مفضل، گویا اکنون ما امامان را [در زمان رجعت] می‌بینم در برابر جدّ بزرگوارمان رسول خدا صلی الله علیه و آله ایستاده‌ایم و شکایت می‌کنیم نزد او از آنچه پس از وی از سوی امت بر ما گذشت… . (سپس) محسن، درحالی‌که به خون خود رنگین است،…

ادامه مطلب

[هنگامی که حضرت قاسم علیه‌السلام در میدان جنگ جنگید و دشمنان را به هلاکت رساند]، نزد عمویش امام حسین علیه‌السلام آمدو گفت: «عموجان، تشنگی، تشنگی، مرا با جرعه‌ای آب دریاب»! امام حسین علیه‌السلام او را صبر داده و انگشتر خود را به او داد و فرمود: «آن را در دهانت بگذار و بمک». قاسم گفت:…

ادامه مطلب

شیخ میثم بحرانی می‌گوید: «امّ‌کلثوم، دختر علی بن ابی‌طالب علیه‌السلام، پس از بازگشت از کربلا در مدینه وفات یافت. مدت اقامت او در مدینه چهار ماه و ده روز بود، و در این مدت گریه، حزن، اندوه، برپایی عزا و نوحه‌اش رو به فزونی بود تا اینکه وفات یافت».

ادامه مطلب

در برخی کتاب‌ها از حضرت زینب علیهاالسلام نقل شده: چون شب عاشورا (یا به روایتی دیگر: شب دهم محرم) فرا رسید، من از خیمه‌ام بیرون آمدم تا برادرم حسین علیه‌السلام و یارانش را جویا شوم. برای امام خیمه‌ای جداگانه برپا شده بود، او را تنها یافتم که در حال مناجات با پروردگارش و تلاوت قرآن…

ادامه مطلب

از برخی کتاب‌ها حکایت شده است: راوی می‌گوید: من در کوچه‌های مدینه درحالی‌که بر شترم سوار بودم، می‌گشتم تا به خانه‌های بنی‌هاشم رسیدم. از خانه‌ای صدای ناله‌ای جان‌سوز، گریه و اندوهی شنیدم. دانستم که زنی است که گریه و نوحه‌سرایی می‌کند و مانند زنی داغدیده مرثیه می‌خواند، به‌طوری که شتر من چون صدای او را…

ادامه مطلب

در کتاب «الاسرار» آمده است: امام حسین علیه‌السلام از شدت تشنگی، جانشان به لب رسیده بود. بر دشمن حمله کردند و لشکر را در هم کوبیدند، به‌طوری که از پیش روی ایشان پراکنده شدند و یکدیگر را پایمال می‌کردند. اسحاق بن حویه گفت: من با چهار هزار نفر مأمور پاسداری از شریعه بودم، هنگامی که…

ادامه مطلب

رُوِیَ فی بعض کتب المقتل … [در بعضی از کتاب‌های مقتل روایت شده، خدای متعال بعد از شهادت امام حسین علیه‌السلام به حضرت زهرا علیهاالسلام فرمودند]: «اعلمی یا حبیبتی، یا زهراء، إنّی قد تکرَّمتُ علی ولدِکِ الحسین علیه‌السلام بکرامةٍ لَمْ أتکرَّمْ بها علی أحدٍ مِن قبله و لا لأحدٍ مِن بعده؛ بدان‌که ای حبیبۀ من،…

ادامه مطلب

به روایت وسیلة النجاة ملائکه در دو وقت به خروش و جوش درآمدند و جزع‌وفزع می‌نمودند: اول: دروقتی‌که خلیل‌الرحمن را به منجنیق گذاشتند، خواستند به آتش اندازند. دوم: همین‌وقتی‌که خلیلِ صحرای کربلا لب‌تشنه یکه‌وتنها با تن مجروح مشغول جهاد اشقیای پرجفا بودند. در این وقت ملائکۀ آسمان‌ها به گریه درآمدند، انگشتان به دندان می‌گزیدند و…

ادامه مطلب