سهل گفت: … صدای شیپورها را شنیدم که نواخته می‌شد و پرچم‌ها در اهتزاز بود که ناگاه لشکر (عمرسعد) وارد کوفه شد… .

ادامه مطلب

کاروان همراه با اهل حرم وارد کوفه شدند که ناگاه امام سجاد علیه‌السلام را دیدند بر شتری بی‌پوشش و بی‌زیرانداز، درحالی‌که از ران‌هایش خون می‌چکید و می‌گریست… .

ادامه مطلب

گفته شده: رباب دختر امرؤ القیس، همسر امام حسین علیهماالسلام، [در کوفه] سر مبارک امام را گرفت و در دامان خود نهاد و آن را بوسید و گفت:

ادامه مطلب

چون سر حسین علیه‌السلام را برای عبیدالله آوردند، گفت کسی آن را تقویر و اصلاح کند. کسی بر این کار جرئت نکرد و پیش‌قدم نشد، مگر طارق بن مبارک که برخاست و به این کار اقدام کرد و سپس سر را به در خانه‌اش آویخت.

ادامه مطلب

گفته‌اند: چون خاندان امام حسین علیه‌السلام به کوفه رسیدند، ابن‌زیاد آنان را زندانی کرد و ماجرا را به یزید خبر داد. در همان حال که در زندان بودند، ناگاه سنگی بر آنان افتاد که نامه‌ای بسته‌شده در آن بود و نوشته بود: «پیک با خبر شما به‌سوی یزید روانه شد؛ فلان روز می‌رسد و فلان…

ادامه مطلب

امام سجاد علیه‌السلام فرمودند: مردی از میان کوفیان مرا پنهان کرد و به بهترین وجه پذیرایی نمود و با من مهربانی می‌کرد. هرگاه وارد یا خارج می‌شد، شروع به گریستن می‌کرد، تا جایی که با خود می‌گفتم: «اگر خیر و وفایی در میان مردم باشد، در این مرد است». تا اینکه جارچی ابن‌زیاد ندا داد:…

ادامه مطلب

… هنگامی که صبح فرا رسید، عبیدالله بن زیاد سر امام حسین علیه‌السلام را (به میان مردم) فرستاد و آن را در تمامی کوچه‌ها و قبایل کوفه به گردش درآوردند.

ادامه مطلب

از سعد بن معاذ و عمر بن سهل روایت شده که آنان شاهد بودند عبیدالله بن زیاد، چوب‌دستی‌اش را بر بینی و چشمان امام حسین علیه‌السلام می‌زد و بر دهان آن حضرت می‌کوفت. زید بن ارقم گفت: «چوب‌دستی‌ات را بردار؛ من رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را دیدم که لبان مبارکش را بر همان‌جایی می‌گذاشت که اکنون…

ادامه مطلب

از انس بن مالک روایت شده: هنگامی که سر (مبارک) حسین را نزد عبیدالله بن زیاد آوردند، شروع کرد با چوبی که در دست داشت (به دندان‌های آن حضرت) می‌زد و می‌گفت: «چه دندان‌های زیبایی دارد»! گفتم: «به خدا سوگند، تو را ناراحت خواهم کرد (و پاسخی به تو می‌دهم که خوشت نیاید)؛ من رسول…

ادامه مطلب

روي في بعض الكتب أنّه كانتْ بين الأساری بنتٌ صغيرةٌ لمولانا العبّاس، و كانتْ تحبّ أباها كثيراً، كانتْ باكيةً علی مفارقة أبيها و طلبتْ أباها؛ یعنی در بعضی کتب مصیبت مذکور است که در میانۀ اسیران یک دختر صغیره از جناب حضرت عباس بود و آن دختر محبت شدید بر پدرش داشت و بر مفارقت…

ادامه مطلب