امام کاظم علیه‌السلام فرمود: … هنگامی که روزی فرا رسید که بیماری پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله شدت یافت و بیم آن می‌رفت که در همان بیماری از دنیا برود، علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم‌السلام را فراخواند و به کسانی که در خانه‌اش بودند فرمود: «از نزد من بیرون بروید». به امّ‌سلمه فرمود: «تو پشت در باش…

ادامه مطلب

… قطام به ابن ملجم و شبیب بن بجره شرابِ عکبری نوشاند؛ پس شبیب خوابید و ابن ملجم با قطام جماع کرد…

ادامه مطلب

هنگامی که خبر حرکت امام حسین علیه‌السلام از مکه به‌سوی کربلا به محمد بن حنفیه رسید، درحالی‌که وضو می‌گرفت و تشتی در برابرش بود، آن‌قدر گریست که تشت از اشک‌های او پر شد، و در مکه کسی نماند مگر آنکه از خروج امام اندوهگین شد.

ادامه مطلب

حجّاج دستور داد سه هزار قبر از قبرهای نجف اشرف را نبش کنند تا پیکر امیرالمؤمنین علیه‌السلام را پیدا کنند؛ اما به آن دست نیافتند، و الحمدلله.

ادامه مطلب

هنگامی که خبر کشته‌شدن محمد بن ابی‌بکر و مالک‌اشتر به امام علی علیه‌السلام رسید، بسیار جزع و بی‌تابی کرد و اظهار تأسف و سوگواری نمود و فرمود: «ای مالک، باید گریه‌کنندگان بر کسی همچون تو بگریند، و کجا مانند مالک پیدا می‌شود»!

ادامه مطلب

از بزرگان قبیلۀ «نخع» (قبیلۀ مالک‌اشتر) روایت شده: هنگامی که خبر شهادت مالک‌اشتر به امام علی علیه‌السلام رسید، بر او وارد شدیم؛ حضرت پیوسته بر او افسوس و دریغ می‌خورد… علقمه بن قیس نخعی گفت: امام علی علیه‌السلام مدام افسوس و دریغ می‌خورد، تا جایی که گمان کردیم مصیبت‌دیدۀ اصلی اوست نه ما (قبیلۀ او)،…

ادامه مطلب

از صعصعه بن صوحان روایت شده: هنگامی که خبر شهادت مالک‌اشتر به امیرالمؤمنین علیه‌السلام رسید، فرمودند: «ما از آنِ خدا هستیم و به‌سوی او بازمی‌گردیم، و حمد و ستایش مخصوص خداوند، پروردگار جهانیان است. خدایا، من پاداش این مصیبت را نزد تو احتساب می‌کنم (از تو می‌خواهم)؛ چرا که مرگ او از مصائب بزرگ روزگار…

ادامه مطلب

بعضی از متبحرین روایت کرده که: [هنگام آب‌آوردن حضرت عباس علیه‌السلام از شریعه] تا شش مرتبه لشکر کافر هجوم‌آور شدند که نگذارند آن جناب آب بردارد و آن حضرت متوجه دفع ایشان می‌گردید تا آخر ایشان را بسیار از کنار فرات دور گردانید، مشک را پر آب بر دوش کشیده از شریعه بیرون آمد.

ادامه مطلب

امام جواد علیه‌السلام مسموم در حجره باقی ماند، درحالی‌که در بر او بسته بود. درحالی‌که جان می‌داد، جرعه‌ای آب طلب می‌کرد و با صدایی ضعیف می‌گفت: «وای بر تو، اگر مرا می‌کشی، جرعه‌ای از آب به من بنوشان»! امام پیوسته از حرارت سم می‌سوخت، نه شیری به او رسید و نه آبی، تا اینکه تشنه‌کام…

ادامه مطلب

… عبیدالله بن زیاد هانی بن عروه را – که در آن روز، نود و چند سال داشت – نزد خود فراخواند و گفت: «چه چیزی تو را بر آن داشت که دشمن من را پناه دهی و او را در پناه خود جای دهی»؟ هانی گفت: «ای پسر برادر من، او با حقّی نزد…

ادامه مطلب