ابوالحسن حاج شیخ محمدباقر قائنی، صاحب کتاب «کبریت احمر» که از علما و بزرگان دین و فقهای حدیث بود و تألیفات بسیاری داشت، این داستان را چنین نقل می‌کند.

ادامه مطلب

در کتاب اصل البکاء مذکور است: سیدی عالی‌نسب در کربلای معلا در یک شب دو مرتبه سیدالشهدا علیه‌السلام را در خواب دیده بود، دفعۀ اول با بدن مجروح و دفعۀ ثانی صحیح و سالم. پس آن سید سبب از آن جناب سؤال نموده بود، آن حضرت فرموده بود: «اشک چشم و شیعیانم زخم‌های مرا چاق…

ادامه مطلب

قال الحسین علیه السلام: «من عَبَرَ قطرةً واحدةً فی مصیبتی خلّده الله معی فی الجنة أبد الآبدین». یعنی جناب امام حسین علیه‌السلام فرمودند: «کسی که یک قطره اشکِ چشمی در مصیبت من از چشم جاری نماید، خداوند عالم او را مخلّد می‌نماید با من همیشه در بهشت».

ادامه مطلب

در کتاب عین البکاء مسطور است: چون روز قیامت شود، جهنم را برای عذاب عاصیان به‌نوعی داخل محشر کنند که از ملاحظۀ آن آتش، رعشه در اهل محشر افتد و تمام مردم مضطرب و سراسیمه می‌شوند. در آن وقت شافع روز جزا جناب محمد مصطفی صلی الله علیه و آله از برای امت خود مضطرب…

ادامه مطلب

در حدیث وارد شده است: «روح مقدس حضرت امام حسین به اشک تعزیه‌داران خود نگاه می‌نماید و در حق ایشان دعا فرماید تا دیدهایش خندان شود در وقتی‌که همۀ دیده‌ها گریان می‌شوند».

ادامه مطلب

رُوِیَ عن زید بن صوحان قال: دخلتُ عَلَی عَلِیّ بن الحسین علیهما السلام بعد مُضیّ ثلاث سنین مِن أَسْرِه؛ یعنی روایت شده از زید – یا نجد – بن صوحان که گفت: داخل شدم بر امام زین‌العابدین علیه‌السلام بعد از گذشت سه سال از اسیرشدن آن حضرت.

ادامه مطلب

منقول است که شخصی به خدمت معصوم عرض کرد که: «بسیار است بی‌سبب مهموم و اندوهگین می‌شوم، این از چه سبب است»؟ آن جناب فرمود: «از آن است هر وقتی همّی و غمّی بر دل امام‌زمان داخل می‌گردد، پس نه تنها انسان است، بلکه مجموع مخلوقات، جمادات و نباتات و حیوانات و جمیع ذرّات کاینات…

ادامه مطلب

از امام صادق علیه‌السلام نقل شده است که هرگاه ماه محرّم و هلال عاشورا پدیدار می‌شد، اندوه آن حضرت شدت می‌گرفت و گریه‌اش بر مصیبت جدّش امام حسین علیه‌السلام فراوان می‌شد. مردم از هر سو و مکانی نزد او می‌آمدند تا او را به‌خاطر شهادت امام حسین علیه‌السلام تسلیت دهند و خود نیز بر مصیبت…

ادامه مطلب

وارد است که جناب اشرف مخلوقات پیغمبر صلی الله علیه و آله روزی از جایی عبور می‌کردند تا اینکه دیدند صیّادی آهویی را صید نموده و دست‌وپای او را محکم بسته می‌برد. چون نظر آهو بر آن رحمة للعالمین افتاد، بر آن جناب سلام کرد و بعد از سلام به زبان بی‌زبانی عرض کرد: «یا…

ادامه مطلب

بعضی از عارفان نوشته‌اند که هر سنگی که از کوه می‌افتد از غم و مصیبت آن سرور است، و گریۀ اطفال در مهد و گهواره به جهت حلق شکافتۀ علی‌اصغر است، موج دریا از بلیّۀ عظیم اوست، و غبار صحرا از اندوه شهادت اوست؛ زیراکه آن جناب از همه‌چیز گذشت، پس همه‌چیز عزادار او شد…

ادامه مطلب