در «منتخب التواریخ» آمده است: شیخ جلیل، حاج ملا علی تبریزی نقل کرده است که از برخی علمای برجسته عرب شنیدم که وقتی «أزری» (شاعر) گفت: «روزِ حضرت عباس، هادی (امام حسین علیه‌السلام) به او پناه برد»، و معنایش این است که روز عاشورا، روزی است که امام حسین علیه‌السلام به برادرش حضرت عباس علیه‌السلام…

ادامه مطلب

طریحی گفته است: حضرت عباس علیه‌السلام در جنگ‌ها همراه پدرش امیرالمؤمنین علیه‌السلام بود و با شجاعان عرب می‌جنگید و مانند شیری خشمگین با آنان پنجه درمی‌انداخت تا آنان را بر زمین افکنده (و می‌کشت). در روز صفین حضرت عباس علیه‌السلام یاور و بازوی برادرش امام حسین علیه‌السلام بود، هنگامی که امام حسین علیه‌السلام فرات را…

ادامه مطلب

شجاعت حضرت عباس علیه‌السلام را تنها با شجاعت پدرش (حضرت علی علیه‌السلام) و برادرش (امام حسین علیه‌السلام) می‌توان مقایسه کرد. پدرش او را برای این ذخیره کرده بود که به یاری فرزندش، امام حسین بشتابد و او را یاری کند. امیرالمؤمنین علیه‌السلام او را «عباس» نامید، زیرا از شجاعت، صلابت، حمله‌وری و عبوس‌بودن او در…

ادامه مطلب

از برخی کتاب‌ها حکایت شده است: راوی می‌گوید: من در کوچه‌های مدینه درحالی‌که بر شترم سوار بودم، می‌گشتم تا به خانه‌های بنی‌هاشم رسیدم. از خانه‌ای صدای ناله‌ای جان‌سوز، گریه و اندوهی شنیدم. دانستم که زنی است که گریه و نوحه‌سرایی می‌کند و مانند زنی داغدیده مرثیه می‌خواند، به‌طوری که شتر من چون صدای او را…

ادامه مطلب

برخی از مورخان وقایع عاشورا گفته‌اند: حضرت زینب علیهاالسلام پیش از رسیدن امام حسین علیه‌السلام به بالین علی‌اکبر علیه‌السلام، نزد ایشان آمد و بر پیکر او افتاد. حضرت زینب از برادرش امام حسین علیه‌السلام سبقت گرفت، زیرا می‌دانست که علی‌اکبر کشته شده است و اگر امام حسین علیه‌السلام او را مقتول می‌دید، روحش از بدنش…

ادامه مطلب

گفته شده است: راز اینکه قبر حرّ علیه‌الرحمة یک فرسخ از محل دفن سایر شهدا فاصله دارد، این است که وقتی ابن سعد – لعنت خدا بر او – ندای «رَضّ الجسد الشریف» (زیر سمّ اسب‌ها کوبیدن پیکر مقدس امام) را داد، قبیلۀ بنی‌ریاح گرد هم آمدند و گفتند: «پیکر بزرگ ما (حرّ) در میان…

ادامه مطلب

در کتاب «الاسرار» آمده است: امام حسین علیه‌السلام از شدت تشنگی، جانشان به لب رسیده بود. بر دشمن حمله کردند و لشکر را در هم کوبیدند، به‌طوری که از پیش روی ایشان پراکنده شدند و یکدیگر را پایمال می‌کردند. اسحاق بن حویه گفت: من با چهار هزار نفر مأمور پاسداری از شریعه بودم، هنگامی که…

ادامه مطلب

گفته شده است: از روز سوم تا روز ششم ماه محرّم، بازار آهنگران در کوفه به‌شدت برپا بود؛ گرمای آتش، غبار و صداهای مختلف در آن دیده و شنیده می‌شد. هرکس که وارد بازار می‌شد، یا شمشیری می‌خرید یا نیزه‌ای یا تیری یا سرنیزه‌ای، و آن‌ها را نزد آهنگر تیز می‌کرد و سپس برای ریختن…

ادامه مطلب

قیامت بر قمر بنی‌هاشم برپا شد هنگامی که بر زمین افتاد، درحالی‌که دستانش قطع شده بود و تیرها در زره‌اش همچون خار در پوست خارپشت بود؛ هرگاه به راست یا چپ می‌غلتید، تیرها در دنده‌هایش می‌شکست.

ادامه مطلب

در کتاب «مهج الاحزان» و «الناسخ» آمده است که ابن عباس در مورد رفتن امام حسین (علیه‌السلام) به کوفه، اصرار و پافشاری کرد تا ایشان را منصرف سازد. امام علیه‌السلام برای اینکه او را ساکت کند، به قرآن تفأل زدند و این آیۀ شریفه آمد: «هر نفسی چشنده مرگ است و همانا پاداش‌های شما جز…

ادامه مطلب