… پس از آنکه سر شریف امام حسین علیه‌السلام را شستند، و ریش و مویش را شانه زدند، و در طشت طلا قرار دادند، آن را در برابر یزید قرار دادند… .

ادامه مطلب

… سهل بن سعد می‌گوید: (هنگام ورود اسرا به دمشق) به دنبال مردم رفتم تا ببینم سر امام حسین علیه‌السلام را از کدام در وارد می‌کنند. آن را به دروازۀ «توما» آوردند، ولی مردم ازدحام کردند و نتوانستند وارد شوند، پس به دروازۀ «کرادیس» رفتند و آن در را از این رو کرادیس نامیده‌اند که…

ادامه مطلب

… (هنگام ورود اسیران به دمشق) یزید فرمان داد که صد و بیست پرچم برافرازند و به آنان دستور داد که در برابرِ سرِ امام حسین علیه‌السلام قرار گیرند. پس پرچم‌ها پیش آمدند و از زیر آن‌ها صدای تکبیر و تهلیل برمی‌خاست… .

ادامه مطلب

سهل گفت: … صدای شیپورها را شنیدم که نواخته می‌شد و پرچم‌ها در اهتزاز بود که ناگاه لشکر (عمرسعد) وارد کوفه شد… .

ادامه مطلب

کاروان همراه با اهل حرم وارد کوفه شدند که ناگاه امام سجاد علیه‌السلام را دیدند بر شتری بی‌پوشش و بی‌زیرانداز، درحالی‌که از ران‌هایش خون می‌چکید و می‌گریست… .

ادامه مطلب

… پس از آنکه عبیدالله بن زیاد از حضور مسلم بن عقیل در خانۀ طوعه باخبر شد… سپاهی را به فرماندهی محمد بن اشعث برای دستگیری مسلم فرستاد… هنگامی که مسلم بن عقیل صدای سم اسب‌ها و فریاد مردان را شنید، متوجه شد که برای دستگیری او آمده‌اند. به‌سرعت اسبش را آماده کرد، زره‌اش را…

ادامه مطلب

لوط بن یحیی بن سعید (درگذشتهٔ ۱۵۷ق) معروف به ابومخنف و ابومِخنَف ازدی، اهل کوفه، شیعه و از محدثان و مورخان قرن دوم هجری قمری است. محدثان شیعه، ابومخنف را شیعه خوانده و شیخ طوسی او را از اصحاب امام صادق علیه‌السلام معرفی کرده است.

ادامه مطلب

متن کتاب قال الراوي: [عندما أصيب الإمام الحسين عليه السلام بالسهم و سقط عن فرسه] خرج ثلثا كبده مع السهم فخرّ صريعاً إلى الأرض، فجعل جواده يدور حوله و يأخذ عنانه بأسنانه و يضعه بيد الحسين عليه السلام مشيراً إليه بالقيام، فلمّا رأى الجواد أنّ الحسين لا قابلية له على النهوض، خضب ناصيته بدمه و…

ادامه مطلب

ابومخنف رحمه‌الله گفت: هنگامی که عباس و حبیب بن مظاهر رحمه‌الله به شهادت رسیدند، آثار شکستگی در چهرهٔ امام حسین علیه‌السلام آشکار شد. سپس فرمود: «خیر تو فقط برای خدا بود ای حبیب! تو مردی فاضلی بودی و قرآن را در یک شب به ختم می‌کردی».

ادامه مطلب

و مرویست که اهل مدینه تا پانزده روز مشغول به عزاداری بودند و صدای شیون و ناله از خانه‌ها بلند بود، و اما بنی‌هاشم پس از عزا بیرون نیامدند تا آنگاه که مختار، سر ابن زیاد را برای سیّد سجاد فرستاد.

ادامه مطلب