فی روایة مجالس الشهادة: و سَقَطَ علیه الصکُّ الذی کتَبه علی نفسه بالرضا بالشهادة؛ در آن وقت [هنگام مبارزۀ نهایی امام حسین علیه‌السلام] از آسمان عهدنامۀ ممهور روز الست به قرپوس [=قربوس] زین مرکب آن سید حق‌پرست افتاد که در عالم ذرّ آن کتاب را نوشته بود و به شهادت خود راضی شده بود و…

ادامه مطلب

به روایت وسیلة النجاة ملائکه در دو وقت به خروش و جوش درآمدند و جزع‌وفزع می‌نمودند: اول: دروقتی‌که خلیل‌الرحمن را به منجنیق گذاشتند، خواستند به آتش اندازند. دوم: همین‌وقتی‌که خلیلِ صحرای کربلا لب‌تشنه یکه‌وتنها با تن مجروح مشغول جهاد اشقیای پرجفا بودند. در این وقت ملائکۀ آسمان‌ها به گریه درآمدند، انگشتان به دندان می‌گزیدند و…

ادامه مطلب

هنگامی که امام حسین علیه‌السلام در میدان نبرد در برابر لشکر دشمن ایستاد و برای آنان خطبه خواند، در خطبه‌اش این‌گونه تلاوت فرمود: «من خدا را به شهادت می‌طلبم، شما نیز گواه باشید که من از آنچه همتای (خدا) قرار می‌دهید، بیزارم *  (بیزار از آنچه) غیر او (می‌پرستید)! حال که چنین است، همگی برای…

ادامه مطلب

نقل شده بعد از واقعۀ کربلا مردم مبارزه‌های امیرالمؤمنین علیه‌السلام را فراموش کردند و قدرت و مبارزۀ امام حسین علیه‌السلام در عاشورا را ذکر می‌کردند.

ادامه مطلب

از حمید بن مسلم روایت شده: به خدا قسم محاسن امام حسین علیه‌السلام را دیدم که با خونشان خضاب شده، و یک لایۀ خون بر زرهشان ایجاد شده و آن زره دیده نمی‌شد. هنگامی که امام علیه‌السلام بر دشمنان حمله می‌کردند، مانند زمانی که گرگی به گوسفندان حمله کند، از اطراف او پراکنده می‌شدند.

ادامه مطلب

به تحقیق ذکر کرده بعضی از معاصرین ما در کتاب خود که در علم اخلاق است و اسم آن «منهاج السالکین» است که به تحقیق نقل کرده‌اند که: حضرت حسین علیه‌السلام در روز طف به کربلا، نظر می‌کرد در عمود نور که در نزد امام می‌باشد به اصلاب دشمنان خود، پس هرکسی که در صلب…

ادامه مطلب

[هنگامی که امام علیه‌السلام بین نابودشدن دشمنانشان و شهادتشان مخیّر شدند و امام علیه‌السلام شهادت را انتخاب کردند] و به روایتی آن است که در آن حال هاتف غیبی او را ندا داد که: «یَا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِی إِلَیٰ رَبِّکِ رَاضِیَةً مَرْضِیَّةً * فَادْخُلِی فِی عِبَادِی * وَ ادْخُلِی جَنَّتِی؛ ای حسین، داخل…

ادامه مطلب

و در بعضی اخبار است که در آن حال که آن حضرت خود را بر آن لشکر زده بود و می‌کشت و می‌انداخت، از بغل خود شَدّۀ [=رشتۀ] مرواریدی بیرون آورد و به یکی از لشکریان عمر سعد بداد و فرمود: «بگیر این را و برای دخترت ارمغان ببر؛ چه آن‌وقت از خانه‌ات بیرون می‌آمدی…

ادامه مطلب

حمید بن مسلم گوید که: «قسم به خدا که دیدم آن مظلوم را که محاسن شریفش به خون خضاب شده بود، و از بسیاری تیر که به او زده بودند شخص آن بزرگوار دیده نمی‌شد، و مع‌ذلک چون بر آن لشکر حمله می‌کرد مانند گوسفندانی که گرگ بر آن‌ها حمله کند از پیش روی او…

ادامه مطلب