در کتاب مجالس الشهادة از اهل‌سنت و جماعت روایت کرده است که: أنّه ذُبِحَ فی حجر فاطمةَ الزهراءِ کما هو مُقْتَصَد الامامیة مِنْ أنّهم علیهم السلام یَحْضَرُون المَوْتی؛ یعنی آن جناب [امام حسین علیه‌السلام] در کنار مادرش فاطمۀ زهرا به قتل رسید، چنان‌که همین مطلب مقصود امامیه است از برای آنکه حضرات علیهم‌السلام در حالت…

ادامه مطلب

به روایت روضة الحسینیة عزرائیل متحرّک با خروش و فغان متوجه قبض روح مطهر سید انسُ جان [امام حسین علیه‌السلام] گردید، آنگه خطاب به او رسید که: «ای ملک‌الموت، تو را با قبض روح آن جانِ جهان کاری نباشد و به این بهتر عالمیان متعرّض مشو که جز دست قدرت ما دستی را در خور…

ادامه مطلب

در کتاب عوالم حدیثی مذکور است و آخرش این است: عن أبی جعفر علیه السلام أنّه قال: «لقد قُتِلَ بالسیف و السنان و الخشب و العصا». از امام به حق ناطق جعفر صادق مأثور است که آن جناب فرمود که: «جدم حسین به تحقیق کشته شد به شمشیر و نیزه و سنگ و چوب و…

ادامه مطلب

به روایتی که: [وقتی که] آن جناب به زمین کربلا افتاد، در آن وقت زمین کربلا به لرزه درآمد، بلکه کلّ مخلوقات.

ادامه مطلب

… [وقتی امام حسین علیه‌السلام هنگام مبارزه و افتادن از اسب خواستند که پای مبارکشان را به زمین بگذارند]، صبر و قرار از زمین و آسمان ربود، پس تلاطم در زمین و زمان و ملایک نُه آسمان افتاد. خطاب به حاملان عرش شد که: «عرش را محکم نگه دارید که ارکانش از هم نریزد. ای…

ادامه مطلب

فی روایة مجالس الشهادة: و سَقَطَ علیه الصکُّ الذی کتَبه علی نفسه بالرضا بالشهادة؛ در آن وقت [هنگام مبارزۀ نهایی امام حسین علیه‌السلام] از آسمان عهدنامۀ ممهور روز الست به قرپوس [=قربوس] زین مرکب آن سید حق‌پرست افتاد که در عالم ذرّ آن کتاب را نوشته بود و به شهادت خود راضی شده بود و…

ادامه مطلب

به روایت وسیلة النجاة ملائکه در دو وقت به خروش و جوش درآمدند و جزع‌وفزع می‌نمودند: اول: دروقتی‌که خلیل‌الرحمن را به منجنیق گذاشتند، خواستند به آتش اندازند. دوم: همین‌وقتی‌که خلیلِ صحرای کربلا لب‌تشنه یکه‌وتنها با تن مجروح مشغول جهاد اشقیای پرجفا بودند. در این وقت ملائکۀ آسمان‌ها به گریه درآمدند، انگشتان به دندان می‌گزیدند و…

ادامه مطلب

از سید بن طاوس مرویست که: از امام زین‌العابدین پرسیدند که: «یابن رسول‌الله، آیا راست است که هزار و نهصد و پنجاه زخم کاری بر بدن شریف پدر بزرگوارت رسیده بود»؟ فرمودند: «بلی والله، بلی والله، بلی والله و همۀ آن زخم‌ها در پیش روی پدرم بود؛ زیراکه پشت به دشمن نگردانید». راوی گفت: «چگونه…

ادامه مطلب

نُقِلَ عن عبد الکمال عن عبد الصالح الهروِیّ قال: رجعتُ من الطواف مع جماعة من الأبرار فأطرق علینا السُرّاقُ قریبَ الدمشق؛ یعنی نقل شده از عبدالکمال از عبدالصالح هروی می‌گفت که: وقتی با جماعتی از ابرار از طواف کعبه برگشته بودیم، در نزدیکی شام از راهزنان نافرجام بر سر ما ریختند. فَنَهَبوا أموالَنا و قَتَلوا…

ادامه مطلب