[قبل حرکت اسرا از کربلا به سمت کوفه] ابن سعد ملعون جمعی را موکل کرد که اهل‌بیت غریب امام حسین را از خیمه بیرون کردند. شمر ملعون با چند نفر دیگر رو به خیمه‌های امام گذاشت و فریاد می‌کرد که: «ای خواهران حسین، از خیمه‌ها بیرون آیید که الحال شما اسیرید».

ادامه مطلب

مرویست روزی که زمین کربلا خلق شده بود تا روزی که تمام می‌شود، دنیا در هیچ سال و هیچ روزی صحرای کربلا به گرمی آن روز که جناب امام حسین را شمر ولدزنا به درجۀ شهادت می‌رساند، کسی ندیده.

ادامه مطلب

[در هنگام غارت خیمه‌ها] چند نفر از مخالفانِ خدانشناس داخل خیمۀ امام زین‌العابدین شدند و آن حضرت را از بستر بیماری کشیدند و دست‌های مبارکش را بر عقب بستند… . پس بیمار کربلا روی خود به یک طرف کرده بود و فریاد می‌زد که: «ای فاطمه، در کجایی که روزها می‌نشستی و گیسوان حسینت را…

ادامه مطلب

[در هنگام غارت خیمه‌ها] چشم یک ظالمی بر فاطمه، دختر امام حسین افتاد که یک جفت گوشوارۀ مرصّع در گوش آن یتیمِ بی‌پدر بود. آن ظالم دست طمع را به جانب گوشواره‌های آن مظلوم دراز کرد و او بند دست آن ظالم را گرفت و شروع به گریه و التماس کردن نمود. آن ولدالزنا رو…

ادامه مطلب

در کتاب برخی از علما آمده: هنگامی که در روز عاشورا آتش (خیمه‌ها) فروکش کرد، زینب کودکان را گم کرد و دو دختر کوچک حسین علیه‌السلام را نیافت. در میدان نبرد شروع به گشتن کرد تا به تپه‌ای از شن رسید. دو دخترک را یافت که سینه‌های خود را برهنه کرده و زمین را کنده…

ادامه مطلب

از ابن عباس نقل شده که گفت: «پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم را در خواب دیدم که مویی ژولیده و غبارآلود داشت و در دستش شیشه‌ای بود که در آن خونی بود. گفتم: «پدر و مادرم به فدایت، این چیست»؟ فرمود: «این خون حسین بن علی است، امروز پیوسته آن را…

ادامه مطلب

نورالائمّه آورده که [هنگام شهادت امام حسین علیه‌السلام] در آن ساعت عرش عظیم بلرزید و کرسی وسیع از جای بجنبید، آسمان خود شفق در دامن ریخت، زمین غبار حیرت بر فرق روزگار بیخت، دریاها در جوش و ماهیان در خروش آمدند، مرغان فریاد و فغان در گرفتند. فی‌الحال کبوتری سفید از هوا درآمد و در…

ادامه مطلب

[در روز عاشورا] شاهزاده می‌خواست که حمله کند که ناگاه گردی و غباری پدید آمد چنانچه هیچ‌کس را نمی‌دید. مقارن این حال شخصی مهیب با شکلی عجیب بر مرکبی غریب نشسته که سر و دستش به سر و تن اسب می‌مانست و پایش پای شیر بود، پیش حسین آمده، سلام کرد بدین عبارت: «السلامُ عَلَيكَ…

ادامه مطلب

در اخبار آمده که چون امام حسین (ع) از مدینۀ منوره بیرون آمد، عزیمت کوفه نمود، او را دختری بود هفت‌ساله و به‌جهت رنجوری که او را عارض شده بود، نتوانست که با خود همراه برد، در خانۀ ام‌المؤمنین امّ‌سلمه رضی الله عنها بگذاشت و آن دختر در آن خانه می‌بود و دائم تفحص حال…

ادامه مطلب

و [عمر سعد] چون بترسید که مبادا جمعی از لشکر از حرب فرزند فاطمه اندیشه نمایند و از جدش شرمی کنند، تدبیری کرد و آن احکام جبت و طاغوت که در باب وجوب قتل آن زبدۀ ناسوت، از اشقیای مفتیان و دنیاخواهانِ قاضیان کوفه، مانند شریح قاضی و اشباهش صادر نموده‌اند، با این مضمون که:…

ادامه مطلب