[در هنگام غارت خیمه‌ها] چند نفر از مخالفانِ خدانشناس داخل خیمۀ امام زین‌العابدین شدند و آن حضرت را از بستر بیماری کشیدند و دست‌های مبارکش را بر عقب بستند… . پس بیمار کربلا روی خود به یک طرف کرده بود و فریاد می‌زد که: «ای فاطمه، در کجایی که روزها می‌نشستی و گیسوان حسینت را…

ادامه مطلب

[در هنگام غارت خیمه‌ها] چشم یک ظالمی بر فاطمه، دختر امام حسین افتاد که یک جفت گوشوارۀ مرصّع در گوش آن یتیمِ بی‌پدر بود. آن ظالم دست طمع را به جانب گوشواره‌های آن مظلوم دراز کرد و او بند دست آن ظالم را گرفت و شروع به گریه و التماس کردن نمود. آن ولدالزنا رو…

ادامه مطلب

سکینه می‌گوید که: [در شب عاشورا] گریه بر من غلبه کرد، از خوف آنکه مبادا پدرم با خبر شود، متوجۀ خیمۀ عمه‌ام زینب خواتون شدم. چون از کثرت اشک جایی را نمی‌دیدم، پایم در دامن پیچیده شد، افتادم. از صدای گریۀ من، عمه‌ام از خیمه بیرون آمد، مرا به آن حالت دید، سراسیمه احوال از…

ادامه مطلب

[در شب عاشورا] امام حسین علیه‌السلام برخاست و همراه برادرش حضرت عباس علیه‌السلام به‌سوی خیمۀ امام سجاد علیه‌السلام که در آن زمان بیمار بود آمدند و عمه‌اش زینب علیهاالسلام از او پرستاری می‌کرد. وقتی امام سجاد علیه‌السلام دید پدرش آمده، ندا داد: «عمه‌جان، مرا به سینه‌ات تکیه ده؛ زیرا پسر رسول خدا آمده است». پس…

ادامه مطلب

در کتاب برخی از علما آمده: هنگامی که در روز عاشورا آتش (خیمه‌ها) فروکش کرد، زینب کودکان را گم کرد و دو دختر کوچک حسین علیه‌السلام را نیافت. در میدان نبرد شروع به گشتن کرد تا به تپه‌ای از شن رسید. دو دخترک را یافت که سینه‌های خود را برهنه کرده و زمین را کنده…

ادامه مطلب

روایت شده: امام حسین علیه‌السلام در پایان خطبه‌اش فرمود: «ای یارانم، ای پسرعموهایم، ای اهل‌بیت من، آگاه باشید! هرکس با خود زنی همراه دارد، او را به‌سوی خانواده‌اش بفرستد؛ زیرا زنان من به اسارت می‌روند و من بر زنان شما از اسارت می‌ترسم».

ادامه مطلب

هنگامی که ابن سعد به ابن زیاد نامه‌ای نوشت و در گفت: «ستایش خداوندی را که آتش فتنه را خاموش کرد و کلمه را متحد ساخت و کار امت را اصلاح نمود و حسین به من تعهد داده است که به جایی که از آن آمده بازگردد»، شمر بن ذی‌الجوشن برخاست و سخنی را که…

ادامه مطلب

از ابن عباس نقل شده که گفت: «پیامبر خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم را در خواب دیدم که مویی ژولیده و غبارآلود داشت و در دستش شیشه‌ای بود که در آن خونی بود. گفتم: «پدر و مادرم به فدایت، این چیست»؟ فرمود: «این خون حسین بن علی است، امروز پیوسته آن را…

ادامه مطلب

نورالائمّه آورده که [هنگام شهادت امام حسین علیه‌السلام] در آن ساعت عرش عظیم بلرزید و کرسی وسیع از جای بجنبید، آسمان خود شفق در دامن ریخت، زمین غبار حیرت بر فرق روزگار بیخت، دریاها در جوش و ماهیان در خروش آمدند، مرغان فریاد و فغان در گرفتند. فی‌الحال کبوتری سفید از هوا درآمد و در…

ادامه مطلب

[در روز عاشورا] شاهزاده می‌خواست که حمله کند که ناگاه گردی و غباری پدید آمد چنانچه هیچ‌کس را نمی‌دید. مقارن این حال شخصی مهیب با شکلی عجیب بر مرکبی غریب نشسته که سر و دستش به سر و تن اسب می‌مانست و پایش پای شیر بود، پیش حسین آمده، سلام کرد بدین عبارت: «السلامُ عَلَيكَ…

ادامه مطلب